Bebeklerde nekrotizan enterokolit: anne sütü ve bağırsak mikrobiyotasının koruyucu bir rolü olabilir mi?

NEC

Anne sütünün bileşimi ve yaşamın ilk haftalarında bağırsak mikrobiyotasının oluşumu doğası gereği bağlantılı olarak görünmektedir ve her ikisi de prematüre bebeklerde nekrotizan eterokolit (NEC) riskine etki edebilir.

Yayın 23 Mart 2021
Güncelleme 04 Mart 2022

Bu makale hakkında

Yayın 23 Mart 2021
Güncelleme 04 Mart 2022

32 haftadan önce doğan prematüre bebeklerde önemli bir ölüm veya ciddi morbidite nedeni olan NEC karmaşık bir gastrointestinal hastalıktır. Hastalığın altında yatan mekanizmalar, spesifik semptom ve testlerin eksikliği nedeniyle güç olan tanısı ile birlikte hala iyi anlaşılmış değildir. Diğer yandan disialillacto-N-tetraozun (DSLNT) dahil olduğu bazı insan sütü olgosakkaritlerinin ( (sidenote: Human Milk Oligosaccharide ) ) koruyucu rolü var gibi görünmektedir. Böylece anne HMO profilleri ile bir yanda bebeğin bağırsak mikrobiyotasının gelişimi arasındaki etkileşimleri ve diğer yandan bunların NEC ile ilişkilerini değerlendiren bu çalışma ortaya çıkmıştır.

Anne sütü: kritik bir oligosakkarit eşiği

37 eşleşmiş kontrole verilene kıyasla NEC hastası 33 bebeğin aldığı anne sütünde sadece bir oligosakkaritin - DSLNT - daha düşük konsantrasyonu vardı. 241 nmol/ml'lik bir eşik seviyesi bu çocuklarda (0,9 duyarlılık ve spesifisite) ve %100 NEC hastası çocuklardan oluşan bir doğrulama kohortunda NEC'i tahmin edebildi, ancak kontrollerin sadece %60'ı doğru şekilde sınıflandırıldı. Ancak araştırılan kohort, beyaz ırktan popülasyonun fazla temsili ile çok homojendi. Ayrıca gözlemlenen eşiğin genetik, coğrafi, etnik veya mevsimsel faktörlerden etkilenmiş olabilmesi tamamlayıcı çok merkezli çalışmalara yönelik ihtiyacın altını çizmektedir.

Geciken mikrobiyota gelişimi

(sidenote: Her çocuktan birçok örnek alındığı için maliyet nedenleriyle dizileme sadece 48 bebek için yapıldı. ) oluşan bir alt grubun dışkı metagenomik dizilemesi (n=644)(14 NEC bebek, 34 kontrol) NEC bebeklerde daha düşük göreceli Bifidobacterium longum çokluğu ve daha yüksek göreceli Enterobacter cloacae çokluğu olduğunu gösterdi. Mikrobiyota gelişimi, anne sütündeki düşük DSLNT konsantrasyonundan etkilenmiştir; bu durum mikrobiyotanın genelde daha büyük bebeklerde gözlemlenen mikrobiyal topluluk türlerine doğru geçişini geciktiriyor gibi gözükmektedir ancak bu ayrıca prematüre bebeklerde genelde iyi sağlıkla ilişkilendirilen bir bakteri olan Bifidobacterium spp'nin göreceli olarak düşük çoklukta olmasıyla ilişkilendirilmektedir.

Ufukta biyo-belirteçler ve probiyotikler mi var?

Özetlemek gerekirse, verilerin analizi aldıkları anne sütünün bileşimine dayanarak NEC riski olan bebeklerin belirlenebilme olasılığını teyit etmektedir ve bu durumda bu kriter mikrobiyomun metagenomik profillerinin bir ölçüde yerine geçmektedir. Bu iki kriteri birleştirmek ( (sidenote: Anne sütündeki DSLNT konsantrasyonu zaman içinde göreceli olarak stabil kalır )  ve hastalık öncesi metagenom) %87,5 doğruluk oranı ile sağlıklı çocukları NEC hastası çocuklardan ayırt etmeyi mümkün kılmaktadır.

Bu bulgular biyo-belirteç geliştirilmesi, hastalık riski kademelendirilmesi ve bebeklerde NEC'i önleyebilecek mikrobiyota modülasyonu stratejileri için potansiyel hedefler sunmaktadır. Ancak altta yatan mekanizmaları anlamak için gerekli olanlar dahil daha fazla çalışma yapılmasına ihtiyaç vardır: örn. DSLNT sadece mikrobiyotayı modüle ederek mi etki ediyor yoksa bağışıklık yanıtını modifiye ederek ve nekroza yol açan enflamasyonu azaltarak doğrudan konak üstünde mi etki ediyor?

en_view en_sources