Chlorowana woda a rezystom jelitowy niemowląt
Nawet w ilościach zgodnych z normami sanitarnymi chlorowana woda pitna z kranu może sprzyjać powstawaniu mechanizmów oporności na antybiotyki w mikrobiocie jelitowej niemowląt, co niesie za sobą ryzyko selekcji potencjalnie opornych populacji bakteryjnych, jak wynika z randomizowanego badania przeprowadzonego metodą podwójnie ślepej próby wśród 197 australijskich niemowląt1.
Sekcja dla ogółu społeczeństwa
Znajdź tutaj swoją dedykowaną przestrzeńen_sources_title
en_sources_text_start en_sources_text_end
O tym artykule
Oporność na antybiotyki – ważny element oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe – jest obecnie jednym z priorytetów, a zarazem problemów w obszarze zdrowia publicznego na świecie: od roku 2018 do 2023 ponad 40 % par patogen–antybiotyk obserwowanych przez WHO wykazało wzrost oporności2. Dotychczas walka z tym zjawiskiem koncentrowała się na ograniczaniu stosowania antybiotyków i szczepieniach. Australijskie badanie zwraca natomiast uwagę na słabo poznany czynnik środowiskowy, który może oddziaływać na środowisko jelitowe: spożywanie chlorowanej wody pitnej.
Chociaż chlorowanie zapewnia dezynfekcję wody, a ilość chloru jest określona przez przepisy (w badaniu było to od 0,3 do 1,1 mg/l przy limicie wynoszącym 5 mg/l), chlor resztkowy i inne produkty chloropochodne związane z uzdatnianiem wody mogą wywierać na mikrobiotę jelitową niemowląt presję selekcyjną sprzyjającą bakteriom potencjalnie opornym. Zdaniem autorów jest to pierwsze randomizowane i kontrolowane badanie z podwójnie ślepą próbą oceniające tę hipotezę w kraju o wysokich dochodach, w którym woda pitna jest objęta normami uzdatniania i dezynfekcji.
Rezystom:
Ogół genów oporności na antybiotyki zawartych w mikroorganizmach występujących w danym środowisku, w tym przypadku w mikrobiocie jelitowej4.
197 niemowląt obserwowanych przez 12 miesięcy
Spośród uczestników kohorty ORIGINS Project zrekrutowano 197 niemowląt w wieku sześciu miesięcy, a następnie losowo przydzielono do grup otrzymujących przez dwanaście miesięcy wodę z kranu odchlorowaną metodą filtracji znacznie zmniejszającej ilość chloru i niektórych produktów ubocznych dezynfekcji lub zwykłą, chlorowaną wodę z kranu. Sekwencjonowanie metagenomowe próbek kału przeprowadzone w momencie włączenia dzieci do badania i po zakończeniu interwencji pozwoliło zanalizować skład i funkcjonowanie mikrobioty jelitowej w środowisku eksponowanym na różne ilości chloru.
Tabela z podsumowaniem kluczowych wyników
Widok ogólny: liczba i różnorodność bakterii (bogactwo gatunkowe, zróżnicowanie).
Stwierdzony wynik (grupa otrzymująca wodę chlorowaną w porównaniu z grupą otrzymującą wodę odchlorowaną):
Brak istotnej różnicy między grupami.
Widok szczegółowy: ilość niektórych bakterii (rodzaje i gatunki).
Stwierdzony wynik (grupa otrzymująca wodę chlorowaną w porównaniu z grupą otrzymującą wodę odchlorowaną):
Mimo tego ogólnego podobieństwa zaobserwowano kilka niewielkich różnic między grupami, które były zmienne w zależności od niemowlęcia.
Mniej liczne w grupie otrzymującej wodę chlorowaną: Bacteroides, Clostridium i Blautia (taksony związane ze zdrową mikrobiotą).
Liczniejsze: Streptococcus i Klebsiella pneumoniae (patogeny oportunistyczne w pewnych okolicznościach), a także Faecalibacterium prausnitzii i Bifidobacterium (taksony pożyteczne).
Stwierdzony wynik (grupa otrzymująca wodę chlorowaną w porównaniu z grupą otrzymującą wodę odchlorowaną):
Znacznie bardziej obfite w obecności wody chlorowanej.
Nie zidentyfikowano bezpośrednio pojedynczych genów oporności.
Stwierdzony wynik (grupa otrzymująca wodę chlorowaną w porównaniu z grupą otrzymującą wodę odchlorowaną):
Wyraźniejszy wzrost obfitości funkcji związanych z opornością u dzieci leczonych antybiotykami, jednak nieistotny statystycznie po korekcie. Hipoteza wymaga potwierdzenia.
Różnorodność bez zmian, ale więcej mechanizmów oporności na antybiotyki
Nie stwierdzono istotnych różnic pod względem bogactwa gatunkowego ani różnorodności bakterii między tymi grupami. Na bardziej szczegółowym poziomie stwierdzono różnice między grupami dotyczące niewielkiej podgrupy taksonów, niezbyt często wykrywanych i wykazujących znaczną zmienność między poszczególnymi niemowlętami. Główny wynik badania dotyczy potencjału funkcjonalnego mikrobioty – u niemowląt spożywających chlorowaną wodę pitną stwierdzono statystycznie istotnie większą obfitość funkcji związanych z opornością na antybiotyki (pomp efluksowych, enzymów rozkładających antybiotyki). Autorzy podkreślają jednak pewne ograniczenie: nie zidentyfikowano poszczególnych genów oporności.
Analiza uzupełniająca, przeprowadzona z podziałem na grupy według ekspozycji na antybiotyki, sugeruje wyraźniejszy wzrost obfitości funkcji związanych z opornością u dzieci leczonych antybiotykami (n = 40), ale tendencja ta po korekcie nie osiąga progu istotności i wymaga jeszcze potwierdzenia. Dane dotyczące drugorzędowych punktów końcowych związanych ze stanem zdrowia (alergie, świszczący oddech, egzema), dostępne dla około połowy dzieci, nie wykazują różnic między grupami, ale nie pozwalają wykluczyć występowania skutków klinicznych.
Analiza stratyfikowana:
Analiza statystyczna powtarzana oddzielnie dla podgrup wydzielonych według określonego kryterium (w tym przypadku ekspozycji na antybiotyki) w celu weryfikacji, czy wynik badania ulega zmianom zależnie od tego kryterium.
Dane te nie skłaniają do zakwestionowania zasadności chlorowania wody przeznaczonej do spożycia, którego korzyści zdrowotne są bezdyskusyjne. Zachęcają natomiast do zbadania – w kontekście ekspozomu niemowląt – czy można odpowiednio dostosować moment lub sposób wprowadzania wody do ich diety, tak aby ograniczyć zagrożenia związane z ekspozycją na chlorowe środki dezynfekujące, uzupełniając tym samym działania na rzecz zdrowia niemowląt związane z prawidłowym stosowaniem antybiotyków. Wyniki te mają jednak charakter eksploracyjny. Pandemia COVID-19 zmniejszyła liczbę dzieci obserwowanych do końca badania, a jego moc statystyczna była zbyt mała, by przeanalizować rolę antybiotyków. Nie pozwala zatem jeszcze potwierdzić selekcji opornych populacji bakteryjnych i jej skutków dla zdrowia.
Ekspozom:
Ogół ekspozycji środowiskowych (żywność, tryb życia, źródła endogenne), na które dana osoba jest eksponowana od momentu poczęcia do chwili obecnej5.
Badanie1 finansowane częściowo przez Water Corporation WA i wspierane pomocą materialną przez Pure Water Systems, przy czym partnerzy ci nie uczestniczyli w projektowaniu, analizie i decyzji o publikacji badania.
Jakiej wody używać do przyrządzania mleka i posiłków i dla niemowląt? Zalecenia francuskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa Żywności, Środowiska i Higieny Pracy (ANSES)3
Zalecenie ANSES:
Można stosować przy zachowaniu środków ostrożności: należy pozwolić wodzie płynąć z kranu przez kilka sekund, używać tylko zimnej wody, regularnie czyścić końcówkę kranu.
Zalecenie ANSES:
Odradzana: te procedury mogą sprzyjać namnażaniu się maikroorganizmów.
Zalecenie ANSES:
Przed użyciem zasięgnąć informacji u lokalnych władz.
1. Parkin K, Christophersen CT, Verhasselt V, et al. Chlorinated drinking water exposure enriches antimicrobial resistance pathways in the infant gut microbiome: a randomized trial. Commun Med. 2026;6:405. doi:10.1038/s43856-026-01626-2.
2. World Health Organization. WHO warns of widespread resistance to common antibiotics worldwide. Geneva: WHO; 13 October 2025.
4. D'Costa VM, McGrann KM, Hughes DW, Wright GD. Sampling the antibiotic resistome. Science. 2006;311(5759):374-377. doi:10.1126/science.1120800
5. Wild CP. Complementing the genome with an "exposome": the outstanding challenge of environmental exposure measurement in molecular epidemiology. Cancer Epidemiol Biomarkers Prev. 2005;14(8):1847-1850. doi:10.1158/1055-9965.EPI-05-0456
Przeczytaj także