Strefa
entuzjastów
DOSTĘP PRO

Biegunka poantybiotykowa

Antybiotyki mogą powodować biegunkę nie tylko podczas ich przyjmowania, ale też w okresie dwóch miesięcy po zakończeniu terapii. Chociaż zazwyczaj biegunka przebiega łagodnie, czasami może kryć się za nią poważne zakażenie jelitowe.

Antybiotyki zaburzają równowagę mikrobioty.

Chociaż antybiotyki zwalczają patogenne bakterie odpowiedzialne za zakażenie, mogą przy okazji niszczyć pewne korzystne bakterie obecne w mikrobiocie, co skutkuje zaburzeniem równowagi w ekosystemie jelit. Zjawisko to, znane jako dysbioza, prowadzi do biegunki. Od 5 do 20% antybiotyków wywołuje biegunkę.

Ta biegunka na ogół nie ma innych objawów.

W zdecydowanej większości przypadków biegunka poantybiotykowa, cechuje się wydalaniem wodnego lub płynnego stolca bez innych związanych z tym objawów. Zazwyczaj objawy ustają w czasie krótszym niż 48 godzin.

Antybiotyki mogą powodować spadek pewnej ilości bakterii. Wolne nisze ekosystemu są następnie zasiedlane przez bakterie patogenne, głównie Clostridium difficile i Salmonella. Wywołują one infekcje jelitowe przebiegające z ciężką, potencjalnie śmiertelną biegunką.

Najskuteczniejsze leczenie: odstawienie antybiotyków

Leczenie prostej biegunki poantybiotykoterapii polega na przerwaniu przyjmowania danego antybiotyku w celu umożliwienia odbudowy prawidłowej mikrobioty. Jest to faza regeneracji: nowe drobnoustroje, podobne ale niekoniecznie identyczne do pierwotnych szczepów, krok po kroku kolonizują jelita, ostatecznie prowadząc do wytworzenia się nowej równowagi. Jednak możliwe jest zapobieganie biegunce poprzez dodawanie do leczenia antybiotykowego odpowiednich probiotyków.

W przypadku ciężkich postaci biegunki poantybiotykowej wymagane jest wykonanie posiewu kału w celu identyfikacji patogenów, które wywołały infekcję. W razie nawrotu zaleca się zastosowanie celowanego leczenia antybiotykami w połączeniu z probiotykami. W niektórych przypadkach zaleca się także przeszczep mikrobioty kałowej.

 

 

Źródła:

Beaugerie L. Diarrhée post-antibiotiques. http://www.fmcgastro.org/wp-content/uploads/file/pdf-2014/02_Beaugerie_1_498_v1.pdf

De La Cochetière MF et al Resilience of the dominant human fecal microbiota upon short-course antibiotic challenge. J Clin Microbiol 2005 ; 43 (11) : 5588-92.

Szajewska H, Kołodziej M. Systematic review with meta-analysis: Saccharomyces boulardii in the prevention of antibiotic-associated diarrhoea. Aliment Pharmacol Ther. 2015;42:793-801.)

Batista R et al. Le transfert de microbiote fécal lors d’infections récidivantes à Clostridium difficile. Cadre et aspects pharmacotechniques. Ann Pharm Fr 2015; vol. 73, issue 5 : 323-31.

McFarland LV et al. A randomized placebo-controlled trial of Saccharomyces boulardii in combination with standard antibiotics for Clostridium difficile disease. JAMA 1994 ; 271 : 1913-8