Yeni anne olmuş birçok kadın doğum yaptıktan sonra annelik hüznü denilen durumu yaşar. Ancak bazı anneler (ve hatta bazen onların eşleri), postpartum depresyon olarak bilinen çok daha şiddetli ve uzun süren bir depresyon yaşar. Bu hastalığın kesin nedenleri hala bilinmemektedir ve genetik ve/veya çevresel faktörler gibi sadece bazı risk faktörleri tanımlanmıştır. Bilimsel bir dergide yayınlanan yakın tarihli bir çalışma bağırsak mikrobiyotanın rolü olduğunu önermektedir.

Değişen bağırsak florası

Çok sayıda çalışma bağırsak mikrobiyotasındaki değişikliklerin bazı depresif rahatsızlıklara etki edebileceğini göstermiştir. Özellikle geç gebelikte anksiyete ile bağırsak mikrobiyotasında denge bozuklukları arasında bir bağlantı var gibi görünmektedir. Yaklaşık altmış kadının yer aldığı bu yeni çalışmada, postpartum depresyon yaşayan annelerin bağırsak mikrobiyotasının bileşiminde, sağlıklı kadınlarına kıyasla değişiklikler gösterdi. Ayrıca depresyon semptomlarının şiddeti bazı bakteri türlerinin varlığı ile ilişkilendirildi.

Problemin temelinde seks hormonları

Bağırsaktaki bu denge bozukluğuna (disbiyozis) seks hormonlarının anormal salgılanması neden oluyor olabilir. Seks hormonlarının (östrojen ve progesteron) postpartum depresyonunun oluşmasında rolü olduğuna işaret edilmişken, bu yeni çalışma hastaların bağırsak mikrobiyotasının bozulmasında önemli bir rol oynayabileceklerini göstermektedir.

Yeni bir tanı ve tedavi yolu

Bu sonuçlar araştırmacıların, postpartum depresyonun altta yatan nedenlerini daha fazla araştırmalarına yardımcı olabilir. Çalışmada öne sürülen bilimsel teoriler kesin olmasa da, belirlenen mikrobiyota özellikleri değerli tanıya yönelik biyobelirteçler olabilir veya gelecekte tedaviler için önemli ipuçları sağlayabilir.

Beynin çalışması üzerinde bağırsak mikrobiyotasının etkisi üzerine her ay inanılmaz çok sayıda çalışma yayınlanmaktadır. Bu çalışmaların birçoğu bağırsak mikrobiyotasındaki denge bozukluklarının Alzheimer hastalığının (AH) başlamasında veya ilerlemesindeki rolüne odaklanmaktadır. Bu çalışmadaki araştırmacılar bağırsak bakterilerinin hastalığa ve daha spesifik olarak korkulan amiloid birikmesine nasıl katkıda bulunduğunu belirlemeye çalıştı.

Bağırsak-beyin aksında rolü olan mekanizmaların ortaya çıkarılması.

Bu bağlamda, bağırsakların beyni nasıl etkilediğini araştırmak üzere AD hastası olan ve olmayan ve yaşları 50 ile 85 arasında değişen 90 kişiyi bir araya getirdiler. Yapılan analizler bu kişilerin kanlarında aşağıdakilerin bulunup bulunmadığını değerlendirdi: 1. Bağırsak mikrobiyotasından gelen bakterilerin ürettiği moleküller; 2. İnflamatuar moleküller ve 3. Bağırsak bariyeri (bağırsak bileşenlerinin kan akışına ulaşmasına sağlayan) ve kan-beyin bariyerinin (bileşenlerin kandan beyne geçmesini sağlayan) değişmesine işaret eden belirteçler. Beyinde amiloid birikmesi olup olmadığı da ölçüldü. Amaç, rolü olan mekanizmaları belirlemek amacıyla tüm bu parametreler arasındaki ilişkileri bulmaktı.

Rol oynayan bakteriyel ve inflamatuar bileşenler

Bu araştırma, birçok güçlü ilişkilerin bulunması ile verimli sonuçlandı. Örneğin bir tarafta amiloid birikimleri ile diğer tarafta bağırsak mikrobiyotasından gelen bileşenlerin kanda bulunması ve enflamasyon veya bu bileşenler ile yukarıda bahsedilen bariyerlerin geçirgenliğinde oluşan değişimler arasında. Dolayısıyla bağırsak mikrobiyotasında bir denge bozukluğu vücudun koruyucu bariyerlerini bozma becerisine sahip bir inflamatuar mekanizmayı tetikleyerek bileşenlerin beyne sızmasına ve potansiyel olarak amiloid plaklarının oluşmasına yol açabilir.

Bu bulgu, özellikle risk altındaki kişilerde mikrobiyotadaki dengeyi korumak için faydalı bakterilerden (probiyotikler) oluşan bir kokteylin verilmesi gibi yeni tedavi yaklaşımlarının yolunu açmaktadır. Ancak bu kokteylde neler olacağı ise henüz belirlenmemiştir.

Muhtemelen biliyorsunuzdur; kraliçe hayatını kovanın nüfusunu artırmak üzere yumurta üreterek geçirdiği için Arı Maya üvey kız kardeşleri ile birlikte yaşar. Ancak genetik benzerliklerine rağmen o ve kız kardeşleri birbirlerini kokularından tanır! Üstelik bu çalışma arının kokusunun - kovan kardeşliğinin bir sinyali - kovan arkadaşları ile ortak olan bağırsak mikrobiyotası ile doğrudan bağlantı olduğunu önermektedir.

Sizden olanı, kokusundan tanımak

Bal arılarının vücudu koku molekülleri ile kaplıdır. Bu, kovanın girişindeki bekçilerin o kovanın arılarını tanımasını ve içeri kaçak girip yiyecek çalmaya çalışanları durdurmasını sağlar. Bir araştırma ekibi kısa bir süre önce kokuyla ilgili işaretlerin, genetik benzerlikten çok bağırsak mikrobiyotasının ortak özelliklerini (sindirim sistemini kolonize eden bakteriler, mantarlar ve virüsler) temel aldığını göstermiştir. Aynı kolonide yaşayan arıların bağırsaklarında aynı bakteriler bulunması onların ortak bir kokuları olmasını sağlar. Bunun aksine, mikrobiyotaları farklı bakteriler barındıran farklı koloniden gelen arılar farklı bir koku salgılarlar.

Rolü olan Mekanizmalar

Mikrobiyotanın bu etkisi nasıl açıklanabilir? Çeşitli teoriler ileri sürülmüştür. Bir tanesine göre, koloniye özel koku bağırsak mikrobiyotasının kendinden gelmektedir. Ancak bu hipotez çok olası gözükmemektedir çünkü bağırsak bakterilerinin erişiminin olmadığı arılarının derisinin altındaki hücreler tarafından salgılanan moleküllerin kokuda etkili olduğunu öneren önceki çalışmalara ters düşmektedir. İkinci ve daha olası bir teori ise bal arılarının mikrobiyotasının niteliksel ve niceliksel olarak, örneğin bileşenlerini sağlayarak (veya sağlamayarak) koku moleküllerinin üretimine etki ettiğini önermektedir. Koku tanıma sistemi arılar için çok faydalıdır ancak bağırsak bakterileri için de avantajları vardır: farklı sindirim sistemi florası olan arıları ret ederek kovan, farklı bakterilerin girişini sınırlamakta ve mikrobiyotadaki organizmalara rekabetin olmadığı sakin bir hayat sunmaktadır.

Atopik dermatit (veya Atopik egzema), hastalığın alevlenme dönemlerinde egzamalı cilt bölümlerinin ortaya çıkması ile erken çocukluk döneminde başlayan kronik inflamatuar bir cilt hastalığıdır. Hastalık çoğu durumda ergenlik sırasında kaybolur. Cilt mikrobiyomundaki değişiklikler, lezyonlarda Staphylococcus aureus ve S. epidermidis'in fazla bulunması ve inflamatuar alevlenmeler sırasında streptococcus'da azalma ile atopik dermatit ve şiddeti ile ilişkilendirilmektedir. Ayrıca burun mikrobiyotasının bakteri deposu olarak hareket ettiğinden ve cilt ile burun arasında kontaminasyonu sağladığından şüphelenilmektedir ancak bu teoriyi çok az veri desteklemektedir.

Burun ve cilt: iki bağlantılı mikrobiyom?

Araştırmacılardan oluşan bir ekip atopik dermatit hastası çocukların burnundan ve lezyonlu cildinden alınan örnekleri analiz etti. Cilt lezyonları neredeyse sadece staphyloccoccus tarafından kolonize edilmişken bu tür, daha fazla çeşitlilik içeren ve başka bakterilerin domine ettiği burun mikrobiyomunda (Moraxella, Corynebacterium, Dolosigranulum) çoğunluk tür olmaktan çok uzaktı. Ancak bu farklı bileşimler, burun pasajları ile ciltte bulunan bakteri türleri arasındaki istatiksel ilişkinin gösterdiği üzere burun ve cilt mikrobiyomunun etkileşime girmesini önlemez. Ancak burada rolü olan mekanizmalar tam anlaşılmış değildir.

Hastalığın şiddeti ile ilişkilendirilen iki mikrobiyom

Ayrıca burun ve cilt mikrobiyomlarının bileşiminin ve özellikle cilt mikrobiyomunun bileşiminin hastalığın şiddeti ile ilişkili olduğu bulunmuştur. Bu bağlantının asıl nedeni her iki mikrobiyomda da staphyloccoccus bulunmasıdır ancak burundaki Moraxella gibi başka türler de rol oynamaktadır. Yazarlara göre bu sonuçlar cilt ve burun mikrobiyomunun, atopik dermatitin yol açtığı enflamasyonu kötüleştirmede rolü olduğunu önermektedir. Yazarlar hastalıkta rolü olan türleri ve çeşitli mikrobiyomları daha kesin şekilde tanımlamak için daha fazla araştırma yapılması gerekliliğine işaret etmektedir.

2000 ile 2015 yılları arasında antibiyotik kullanımı %65 arttı. Bu yeni çalışma, enfeksiyonlara yol açan patojenik mikropları ortadan kaldırırken antibiyotiklerin bağırsaktaki faydalı bakterileri de bozabileceğini ve dolayısıyla bu ekosistemde potansiyel kısa ve uzun vadeli sonuçları olan bir denge bozukluğuna (disbiyozis) yol açabileceğini bize hatırlatmaktadır.

Kısa ve uzun vadede mikrobiyota üzerinde advers etkiler...

Belirtilmesi gereken ilk şey antibiyotiklerin bağırsak mikrobiyotasının dengesini bozduğudur. Antibiyotikler bazı bakterileri ortadan kaldırarak diğer patojenlerin açığa çıkan boş alanları işgal etmelerine ve burada çoğalmalarına izin verir. Bir olumsuz sonuç hastaların %5 ile %35'i arasını etkileyen ama genelde birkaç gün içinde kendiliğinden geçen antibiyotik ilişkili diyaredir. Ancak bazı diyare türleri daha şiddetli olabilir ve hatta ishale Clostridioides difficile'nin yol açması halinde öldürücü bile olabilir. İkinci gözlem de antibiyotiklerin mikrobiyota çeşitliliğinde bir azalma ile ilişkili olduğudur. Denge durumuna dönülmesi bir süre alabilir ve bazı bakteriler aylar bile sonra hala bağırsakta bulunmayabilir. Son olarak antibiyotiklerin tekrar eden ve uygun olmayan kullanımı bakterilerin, antibiyotiklerin etkilerinden kaçınmak için stratejiler geliştirmelerine yol açmaktadır. Bakteriler antibiyotiğe dirençli hale gelerek tedavileri etkisiz kılabilir. Uzmanların öngörüleri endişe vericidir: bu soruna yönelik radikal önlemlerin alınmaması durumunda antibiyotiklerin yanlış kullanımı 2050 yılına kadar on milyonlarca ölüme yol açabilir.

... uzun vadede ciddi olumsuz sonuçlar ile

Antibiyotiklerin sistemik kullanımı bebeklerde ve çocuklarda hala fazlasıyla yaygındır ve bunun yaşamın ilerleyen yıllarında hastalıkların ortaya çıkmasıyla ilişkili olduğu düşünülmektedir (obezite, astım, alerjiler, inflamatuar bağırsak hastalığı). Bu savaş kazanılmaktan çok uzaktır ve bilim camiası aktif olarak bağırsak mikrobiyotasını tekrar geri yerine koymak için birden fazla modülasyon yolunu (beslenme, probiyotikler, prebiyotikler) temel alan yeni stratejiler aramaktadır.

^{* https://www.who.int/news-room/events/detail/2020/11/18/default-calendar/world-antimicrobial-awareness-week-2020}

Orofaringeal mikrobiyota (OM), ekosistemimizin dengesini destekleyen çok çeşitli bakteri içerir. Bazı hastalıklar ve proton pompa inhibitörleri (ÜFE'ler) gibi ilaçlar bu dengeyi bozarak fırsatçı patojenlerin orofaringeal yolda kolonileşmesine yol açabilir. Hastanede yatış sırasında, bu mikroorganizmaların alt solunum yollarına mikroaspirasyonu, nozokomiyal pnömoni riskini artırabilir. Orofaringeal disbiyozun erken tespiti, bu enfeksiyonun oluşumunu azaltabilir. Bu nedenle, araştırmacılar hastanede yatış sırasında orofaringeal disbiyozun potansiyel başlangıcını incelediler ve bu dengesizliğin görüldüğü hastaların niteliklerini belirlediler.

Orofaringeal disbiyoz yatış süresi ile artar

Hastanede yatan 134 hastadan alınan orofaringeal numuneler, hastaneye yatıştan sonraki 24 saat içinde, 3. günde ve ardından hastanede kalış süresince her 4 günde bir toplandı. Numuneler geleneksel bakteri kültürü ve MALDI-TOF kütle spektrometresi ile analiz edildi ve ardından patojenler 3 kategoriye ayrıldı: Solunum yolu patojenleri, bağırsak mikrobiyotasından kaynaklanan türler ve mayalar. Hastaların %89'unda, kabul sırasında toplanan sürüntü örneği dengeli bir OM gösteriyordu. Araştırmacılar, hastaların önemli bir kısmının hastanede kalışları sırasında OM disbiyozu geliştirdiklerini ve bu dengesizliğin bulunduğu hasta sayısının kalış süresiyle arttığını gözlemlediler.

Bu dengesizliğin sorumluları: Antibiyotikler ve ÜFE'ler

Hastanede antibiyotik alımının bu dengesizlikle ilişkili olduğu görülmektedir. Aynı şekilde, hastaneye yatıştan önce alınan ÜFE ve antibiyotikler, bağırsak mikrobiyotasından kaynaklanan bakteri türlerinden oluşan orofaringeal disbiyoza neden olmaktadır. Çalışma, hastanede yatmadan önce ÜFE’ler veya antibiyotiklerle tedavi edilen hastalarda nozokomiyal pnömoniye yakalanma riskinin arttığını göstermektedir. Öte yandan, hastaneye kısa süreliğine yatırılan hastalarda bağırsak bakterilerinin orofaringeal bölgeyi kolonize etme riski daha düşüktü. Bu sonuçlar, orofaringeal disbiyoz ile ilişkili risk faktörleri olan hastalar konusunda ihtiyatlı davranmak gerektiğini vurgulamaktadır. Hastaneye kabul edilen ve daha önce ÜFE veya antibiyotik tedavisi alan hastalar daha agresif fizyoterapiden yararlanmalı; pulmoner havalandırma en üst düzeye çıkarılmalı ve aspirasyon en aza indirilmelidir. Sonuç olarak, OM dengesizliğinin erken tespiti, nozokomiyal pnömoni oluşumunu azaltmaya yarayabilir.

Prostat kanserinin büyümesinden sorumlu olan androjenlerden bedeni yoksun bırakmak üzere tasarlanmış geleneksel tedaviler her zaman etkili değildir. Böylesi bir durumda abiraterone asetat’a (AA) başvurulur ve bu, diğer tedavilerden farklı olarak ağızdan alınır. Az emildiğinden, önemli bir kısmı dışkı ile atılır ve bu nedenle bağırsak mikrobiyotası ile etkileşime girdiği düşünülür. Bağırsak mikrobiyotasının belirli kanserlerin gelişimi ve ilerlemesinde ve tedavilerin etkinliğindeki rolünü çeşitli çalışmalarda gösterilmiştir. Ancak prostat kanserinde bağırsak mikrobiyotasının rolü hakkındaki bilgimiz sınırlıdır. Bu nedenle araştırmacılar, geleneksel tedavilere dirençli bu kanser türünde çok başarılı olan abirateron asetatın (AA) bağırsak mikrobiyotasını nasıl etkilediğini ve mikrobiyotanın tedaviyi etkileyip etkilemediğini araştırdılar.

Androjen yoksunluğu bağırsak mikrobiyotasının yeniden şekillenmesine neden olur

Bu amaçla, prostat kanserli 68 hastanın bağırsak mikrobiyotasının bileşimini 16S rRNA sekans analizi yaparak incelediler. Hastaları üç gruba ayırdılar:

- Tedavi görmeyen hastalar (n=33);

- Geleneksel tedavi gören hastalar (n=21);

- Geleneksel tedavi ve AA alan hastalar (n=14).

Kontrol grubuna kıyasla, tek başına veya AA'ya ek olarak yapılan geleneksel tedavinin sağladığı androjen yoksunluğu, testosteron gibi androjenleri metabolize eden pro-inflamatuar bir bakteri olan Corynebacterium’un önemli ölçüde azalmasına neden oldu. AA alımı, hem anti-tümör özellikleriyle bilinen K2 vitamini üretimini, hem Akkermansia muciniphila oranını dikkate değer oranda çoğalttı.

A. muciniphila tedaviye yanıtta önemli bir rol oynuyor

Bu sonuçlar bir bağırsak modelinde de doğrulanarak bağışıklık sistemi tutulumunu ortadan kaldırdı. Araştırmalar, bağırsak bakterilerinin AA'yı metabolize ettiğini ortaya koyuyor. Bu bozunmadan kaynaklanan bileşenlerin, A. muciniphila'nın çoğalmasıyla nitelenen bağırsak mikrobiyotası üzerinde seçici bir etkiye sahip olduğu düşünülüyor. Yazarlar, sağlık yararları ve antienflamatuar özellikleriyle bilinen bu türün tedaviye yanıtta önemli bir rol oynadığını açıklıyorlar. Önceki çalışmalar, bunun bazı immünoterapilerin tedavisine yanıtta da faydalı olduğunu göstermişti. Bu çalışma, bağırsak mikrobiyotasının, henüz açıklığa kavuşturulması gereken mekanizmalar aracılığıyla ağızdan alınan bir anti-kanser tedavisine yanıtta kilit bir rol oynadığını göstermektedir. İlaç-mikrobiyota etkileşimlerini araştırmak, birçok hastalığın tedavi sonuçlarını iyileştirmemizi sağlayabilir.

Dünya Antimikrobiyal Farkındalık Haftası (18-24 Kasım 2020) vesilesiyle, DSÖ, genel halkı, sağlık çalışanlarını ve karar vericileri, antimikrobiyal direncin ortaya çıkmasını ve enfeksiyonların yayılmasını önlemek için en iyi uygulamaları benimsemeye teşvik etti. Antibiyotikler, 20. yüzyılın en büyük terapötik ilerlemelerinden biri olsa da, vücuttaki çeşitli mikrobiyotaları olumsuz etkileyebilir. Bazı sınıfların bağırsak mikrobiyotası üzerindeki kısa vadeli etkisi bilinirken, diğerlerinin uzun vadeli etkileri henüz iyi tanımlanmamıştır. Bu çalışmada, 15 antibiyotik sınıfının bağırsak mikrobiyotası bileşimi üzerindeki etkisi, son dozu izleyen 4 yıla kadar incelendi.

Büyük ölçekli bir çalışma

Antibiyotik tüketen 1413 katılımcının bağırsak mikrobiyotası bileşimi (ortalama yaş: 62.6) 16S rRNA dizilimi ile analiz edildi. Son antibiyotik dozu ile dışkı örneği arasındaki süre hesaplandı ve şu şekilde sınıflandırıldı: Bir yıldan az, 1 ila 2 yıl, 2 ila 4 yıl , 4 yıldan fazla. Sonuçlar, karışıklığa neden olan faktörler (cinsiyet, yaş, VKİ, diyabet, statinler, ÜFE'ler, kortikosteroidler gibi bazı ilaçlar) dikkate alınarak ayarlandı.

Makrolid ve linkozamidlerin önemli etkisi

Bağırsak mikrobiyotası üzerindeki en büyük ve en uzun süreli etki, makrolidler ve linkozamidler için gözlenmiştir: Son dozdan 4 yıl sonra Shannon indeksinde devam eden bir azalma ve bakteri topluluğu yapısında dikkate değer değişiklik (Bray-Curtis Benzerlik indeksi) kaydedilmiştir. Ayrıca, beta-laktam kullanımı, alımdan bir yıl sonra önemli bir çeşitlilik kaybını ortaya çıkarmaktadır.

Güçlü anti-anaerobik aktiviteye sahip antibiyotiklerin etkisi

Sonuçlar ayrıca diğer sınıflara kıyasla güçlü bir anti-anaerobik aktiviteye sahip antibiyotik kullanımının (bir penisilin ve bir beta-laktamaz inhibitörü kombinasyonu, imidazol türevleri, linkozamidler) bağırsak mikrobiyotası üzerinde daha büyük ve uzun süreli bir etkiye sahip olduğunu ortaya koymaktadır. Firmicutes/Bacteroidetes oranı, alımdan sonraki bir yıla kadar Firmicutes lehine önemli ölçüde değişmiştir. Tersine, bu oran, anti-anaerobik aktivitesi olmayan bir antibiyotik alımını izleyen 2 yıla kadar Bacteroidetes lehine önemli ölçüde değişmiştir.

Dolayısıyla, makrolidlerin ve linkozamidlerin kullanımı, bağırsak mikrobiyotasının derin ve kalıcı disbiyozu ile ilişkilidir. Etki ve süresi, kullanılan antibiyotik sınıfına bağlı olarak değiştiğinden yazarlar, reçete yazarken bu etkilerin dikkate alınması gerektiğini vurgulamaktadır.

Özofagus kanseri, kanser nedenli ölümlerde altıncı sıradadır ve 5 yıllık sağkalım oranı %15-20’dir. Bu kanserin en sık görülen alt tipi, skuamöz hücreli özofagus karsinomudur (SHK). Mevcut tedaviler özellikle özofagus rezeksiyonundan önce yapılan bir neoadjuvan kemoterapiye (sidenote: Neoadjuvan kemoterapiye (NAK) Ameliyat öncesi tümörün boyutunu azaltmak için ) (NAK) dayanır. NAK'a olumlu yanıt veren hastaların hayatta kalma şansı daha yüksek olsa da, çoğu tümör NAK'a direnç geliştirir. Bu direncin arkasındaki mekanizmaları anlamak, tedaviye yanıtları ve dolayısıyla hastanın hayatta kalma şansını iyileştirmek için büyük önem taşır.

Fusobacterium nucleatum, tümör oluşumunda ne rol oynar?

Bağırsak mikrobiyotası bileşiminin, immünoterapi ve kemoterapi gibi bazı kanser tedavilerini etkilediği uzun zamandır bilinmektedir. Ek olarak, son zamanlarda Fusobacterium nucleatum tümör yükünün, kolorektal kanserde azalmış sağkalım ve/veya artmış nüks oranları ile ilişkili olduğu gösterilmiştir. Araştırmacılar bu ilişkiyi ilk defa göz önünde bulundurarak 551 denekten oluşan 2 bağımsız Japon kohortunda, SHK hastalarından alınan tümörlerde F. nucleatum oranının prognostik değerini ve tümörlerin NAK'a yanıtını tahmin etmekte oynadığı rolü incelediler

Azalmış sağkalımı öngören bir belirleyici

İlk gözlem: Komşu sağlıklı dokuya kıyasla tümör dokusunda daha yüksek miktarda F. nucleatum vardır. İkincisi, F. nucleatum'un tümör yükü, bir yandan tümör evresiyle, diğer yandan nükssüz sağkalım oranında (NSO) azalma ile ilişkilidir. F. nucleatum ve azalmış sağkalım arasındaki ilişki erken evredeki hastalarda bile gözlendiğinden, araştırmacılar, bakterinin tümör saldırganlığını arttırdığını düşünüyor. Bu nedenle, F. nucleatum'un tümör içindeki oranı prognostik bir biyobelirteç oluşturabilir.

Kemoterapiye yanıtın olumsuz olacağını öngören bir belirleyici

Son olarak, NAK tedavisi gören 101 hastadan oluşan bir alt grupta yapılan değerlendirmeler, yüksek oranda F. nucleatum bulunduran tümörlerin tedaviye daha olumsuz tepki gösterdiğini ortaya koymuştur. F. nucleatum'un neden tümör direncini arttırdığını açıklamak için farklı teoriler olsa da (hücresel otofajiye yol açan metabolik yolaklar mı aktive ediliyor? Kemoterapötik maddeler deaktive mi ediliyor?), araştırmacılar umut verici bir terapötik yol düşünüyor: F. nucleatum'u hedef alan bir antibiyotik tedavisi kemoterapiye verilen tepkiyi iyileştirebilir. Çalışmaları izlemeye devam edeceğiz.

Mars’a gezmeye gitmeden önce şunu bilmelisiniz: Uzay görevleri sadece eğlenceden ibaret değildir. Mikro yerçekimi, kullanılmayan kasları köreltir ve kemikleri erken osteoporoza maruz bırakır, transit yavaşlar, değişen gece-gündüz döngüleriyle uyku düzeni bozulur, izolasyon ruh sağlığını etkiler. Bütün bunlar yetmezmiş gibi, bir de bağırsak mikrobiyotası dengesini kaybeder ve astronotların deri, burun ve dil mikrobiyotası, birbirine benzer hale gelir. Ya her şey bağlantılıysa? Ya mikrobiyotaların maruz kaldığı değişimler diğer dengesizliklere katkıda bulunuyorsa? Uzayda bulunan kadın ve erkeklerin sağlığına odaklanan bir inceleme işte bu soruyu sordu.

Her şey mikrobiyotanın etrafında mı dönüyor?

Mikrobiyotanın iştah ve tokluğu etkileyen küçük moleküller (KZYA (sidenote: KZYA Kısa zincirli yağ asitleri ) ) ürettiği bilinmektedir. Uzay yaşamıyla sarsılan, lif bakımından daha az zengin bir diyete tabi tutulan bağırsak florası, iştah bastırıcı bileşikler sentezleyerek kozmonotların iştahını azaltabilir. Benzer şekilde, bağırsak mikrobiyotasının değişmesi, mineral ve vitaminlerin daha düşük emilimine neden olabilir ve kas-iskelet sisteminin bozulmasına katkıda bulunabilir. Uzayda zamanla kötüleşen psikomotor işlevler ve nörobilişsel performanslar da bağırsak mikrobiyotasına bağlı olabilir, çünkü mikrobiyota, ruh halini, stres, biliş ve davranışı da etkiler. Astronotların bağışıklık işlevlerindeki düşüş bile kısmen mikrobiyota ile açıklanabilir.

Mikrobiyotanın imdadına yetişmek

Anlaşılan, uzay yolculuğu, astronotların bağırsak mikrobiyotası başta olmak üzere, tüm mikrobiyotalarını önemli ölçüde değiştiriyor. Bu durum, kemik ve kas sağlığını, metabolizmayı, bağışıklık sistemini ve hatta ruh halini etkileyebilir. Mikrobiyotayı prebiyotiklerle besleyerek, hatta probiyotiklerle faydalı bakteriler sağlayarak imdadına mı yetişmeliyiz? Bu önemli soruya cevap vermek için klinik çalışma yapmaya değer.