Genelde "Kulak, burun ve boğaz (KBB) mikrobiyotası" olarak adlandırılan mikrobiyota aslında bir değil birkaç mikrobiyotadan oluşur. Antibiyotiklerin, ağız boşluğundan sinüslerin içi ve hatta orta kulak dahil farenkse uzanan bu farklı mikrobiyotalar üzerinde ayrı etki etmesi olasıdır. Bu bölüm asıl olarak mükemmel bir örnek olan Üst Solunum Yolu (ÜSY) mikrobiyotası üzerinde antibiyotiklerin etkilerine ayrılmıştır: ÜSY mikrobiyotası kulak sağlığın koruyucularından biri olarak görünür ancak özellikle akut otitis medya olgularında bu amaçla reçetelendirilmiş antibiyotikler tarafından tehdit altındadır.

ÜYS MİKROBİYOTASI, KULAK SAĞLIĞININ DOSTU MU?

ÜYS mikrobiyotası doğumdan hemen sonra çeşitli konakçı bakteriler tarafından kolonize edilir (Dolosigranulum Corynebacterium, Staphylococcus, Moraxella, Streptococcus). Konakçı türlerin (Dolosigranulum spp. ve Corynebacterium spp.) göreceli olarak daha yüksek sayıda olması ile birlikte nazofarengeal mikrobiyotada¹ daha fazla çeşitliliğin, akut otitis media'da (AOM) rolü olduğu gösterilen üç otopatojen olan Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae ve Moraxella catarrhalis^2,3 tarafından daha düşük ÜYS'in kolonizasyon insidansı ile ilişkilendirildiğine dair artan sayıda kanıt vardır.

ANTİBİYOTİK TEDAVİSİ: AZ FAYDA İÇİN ÇOK RİSK

Antibiyotikler maruz kalmak koruyucu türlerin sayısını azaltarak ve Gram-negative bakteriler (Burkholderia spp., Enterobacteriaceae, Comamonadaceae, Bradyrhizobiaceae)^4,5, ile birlikte S. pneumoniae, H. influenzae ve M. catarrhalis'in⁵ sayısını artırarak ÜYS mikrobiyotasına etki eder. Antimikrobiyal Direnç elde etmelerinin sonucu olarak, bu nişte başka şekilde başarılı rekabet edemeyecek bu bakterilere, tedavi sırasında patojenik olabilecek ölçüde çoğalma fırsatı verilir⁶. Ayrıca antibiyotiklerin pediatrik AOM (çocuklara antibiyotik verilmesinin ana nedeni⁷) ve diğer ÜSY enfeksiyonları (boğaz ağrısı veya soğuk algınlığı)^7,8, olgularının çoğunda, bu hastalıkların çoğunlukla bakteriyel olmayan yapıları nedeniyle herhangi bir fayda sağlamasının olası olmadığı düşünülmektedir: AOM olan çocukların %60 ile %90'ı antibiyotik olmadan iyileşmektedir^9,10. Son olarak antibiyotikler, antibiyotik ilişkili diyare gibi yan etkilere neden olabilen bağırsak mikrobiyotasında disbiyozise yol açar^3,11 (bkz. sayfa 4: bağırsak mikrobiyotası).

Cilt

Uzun zamandır temelde bir enfeksiyon kaynağı olarak kabul edilen insan cildi mikrobiyotası bugünlerde sağlığın ve genel iyilik halinin önemli bir unsuru olarak kabul edilmektedir¹. Bağışıklık yanıtını ve savunmasını destekleyerek kolonizasyonu veya fırsatçı patojenlerin enfeksiyonunu inhibe ederek doku onarımında ve bariyer fonksiyonlarında önemli bir rol oynar².

HER CİLT BÖLGESİNE KENDİ MİKROBİYOTASI

Cilt mikrobiyotası milyonlarca bakteri ile birlikte daha az sayıda mantar ve virüs barındırır. Corynebacterium, Cutibacterium (eski adı: Propionibacterium), Staphylococcus, Micrococcus, Actinomyces, Streptococcus and Prevotella insan cildinde karşılaşılan en yaygın bakteri cinsleridir³. Ancak bakteri taksonlarının göreceli olarak bolluğu, cildini ilgili kısmınını lokal mikro-ortamına ve bu bölümün fizyolojik özelliklerine yani yağlı, nemli veya kuru olup olmadığına bağlıdır. Böylece lifofilik Cutibacterium türü yağlı bölgeleri domine ederken Staphylococcus ve Corynebacterium türleri özellikle nemli alanlarda bol olarak bulunur⁴.

FİZYOLOJİDEN PATOLOJİYE, C. ACNES'İN ÇELİŞKİLİ ROLÜ

Havaya dayanıklı anaerob C. acnes cilt mikrobiyotasında en çok bulunan bakteri türlerinden biridir. Kompleks patojenezlere sahip kronik bir inflamatuar rahatsızlık olan akne ile ilişkili olduğu gösterilmiştir⁵. Önceki düşüncelerin aksine son tarihli çalışmalar C. acnes hiper-çoğalmasının akne oluşumunda rolü olduğu söylenen tek faktör olmadığına işaret etmektedir⁶. Aslında farklı C. acnes suşları arasında bir denge kaybı ile birlikte cilt mikrobiyotasında bir disbiyozis akneyi tetikleyecektir⁶. Ayrıca S. epidermidis ve C. acnes arasındaki etkileşimler cilt homeostazının regülasyonunda çok önemlidir:S. epidermidis C. acnes üremesini ve cilt enflamasyonunu inhibe eder. Buna karşılık propionik asit salgılayarak, başka şeylerle birlikte, pilosebasöz folikül asidik pH'in korunmasına katkıda bulunan C. acnes, S. epidermidis'in gelişimini inhibe eder. En yaygın cilt mantarı olan Malassezia'nın da bağışıklık hücrelerini kullanarak inatçı aknede rol oynadığı düşünülmektedir ancak buradaki rolünün daha fazla araştırılması gerekmektedir⁶.

AKNE TEDAVİSİ, ANTİBİYOİK DİRENCİNİN ÖNEMLİ BİR KAYNAĞI

Aknenin tedavisinde rutin olarak kullanılmasına rağmen topikal ve oral antibiyotiklerin çeşitli yönlerden problemli olduğu kanıtlanmıştır. Uzmanlar tarafından beliritlen ilk endişe cilt mikrobiyotasında bozulmadır ancak konuyla ilgili kesin verilerin sayısı azdır. Bu bağlamda, yakın tarihli boylamsal bir çalışma oral doksisilin tedavisinden altı hafta önce ve altı hafta sonra 20 akne hastasının yanak mikrobiyotasını karşılaştırdı. İlginç şekilde, antibiyotiklere maruz kalmak bakteriyel çeşitlilikte bir artış ile ilşkilendirilmiştir; yazarlara göre bunun nedeni başka bakterilerin çoğalmasına izin verecek şekilde alan bırakan C. acnes kolonizasyonundaki azalma olabilir⁷.

Ancak akne tedavisi için antibiyotik kullanımıyla ilişkili en önemli kaygı bakteri direnciyle ilişkilidir. İlk defa 1970'lerde gözlemlenen bu durum 1980'lerden bu yana dermatolojide önemli bir endişe kaynağıdır⁸. C. acnes direnci şu ana kadar en fazla belgelendirilendir: en son veriler bazı ülkelerde eritromisin için %50'den fazlaya varan; azitromisin için %82-100 ve klindamisin için %90'a varan direnç oranlarına işaret etmektedir. Tetrasiklinler için; C. acnes suşlarının çoğuna karşı hala büyük oranda etkili olsa da, direnç oranları artmakta ve farklı coğrafi bölgelerde %2 ile %30 arasında değişmektedir⁹. Ve antibiyotik direnci C. acnes ile sınırlı değildir: akne hastaları tarafından kullanılan topikal antibiyotiklerin (özellikle monoterapi) S. epidermidis gibi dirençli cilt bakterilerinin ortaya çıkışını artırdığını gösterilmişken, oral antibiyotikler antibiyotik dirençli orofarengeal S. pyogenes'in ortaya çıkışında artış ile ilişkilendirilmiştir^8,10. Ayrıca artan üst solunum yolu enfeksiyonu ve farenjit oranlarının aknenin antibiyotik tedavisiyle ilşkili olduğu bildirilmiştir^11,12.

AKNEDE SINIRLI ANTİBİYOTİK KULLANIMI ÇAĞRISI

Akne tedavisinin neden olduğu antibiyotik direncinin çok sayıda potansiyel sonucu vardır: akne tedavisinin başarısız olması (bkz. klinik olgu), fırsatçı patojenler tarafından enfeksiyon (lokal veya sistemik), ve nüfusta direncin yayılması⁸. Buna rağmen akne için antibiyotik reçetelendirme seviyeleri hala yüksektir ve kılavuzlarda tavsiye edilenlerden daha uzun süreler için reçetelendirilmektedir¹³. Bu gitikçe artan endişelerin karşısındauzmanlar aknenin tedavisinde antibiyotiklerin daha sınırlı kullanılması gerektiğini söylüyor¹³. Özellikle Akne'deki Sonuçları İyileştirmeye Yönelik Küresel İttifak tarafından bu bağlamda bir strateji teklif edildi (bkz. yukarıdaki kutu).

Geçmişte en son bilimsel çalışmalara kadar idrar steril olarak kabul ediliyordu. Diğer mikrobiyotalara kıyasla bu eko-sistemin düşük biyo-kütlesi vardır¹. Kesin bileşime ilişkin bir fikir birliğine henüz ulaşılamadıysa da, 4 ana soydan (Proteobacteria, Firmicutes, Actinobacteria, ve Bacteroidetes) yaklaşık 100 tür tanımlanmıştır². Üriner sistem mikrobiyotasının rolü şu anda tartışma konusu olsa da, azalan çeşitliliğin üriner sistem enfeksiyonları için bir risk faktörü olarak göründüğü iyi anlaşılmıştır.

Ancak diğer yandan vajinal mikrobiyota, düşük çeşitliliğe sahip olmaktan ve çoğunlukla lactobacillus tarafından domine edilmekten fayda görür³. Kadınlar arasında ciddi oranda farklılığa rağmen,vajinal florada 5 vajinal topluluk durumu tipi (CST) tanımlanmıştır: 4 tanesi Lactobacillus cinsinden (L. crispatus, L. gasseri, L. iners or L. jensenii) bir veya daha fazla tür ile domine edilmiştir ve bir tanesi poli-mikrobiktir⁴. Her iki durumda da, antibiyotik tedavisi sonrası disbiyozis enfeksiyon riskini artırabilir⁵.

HER ANTİBİYOTİK TEDAVİSİNDE BİR MANTAR SPEKTRUMU

Antibiyotik tedavisi alan birçok kadının korktuğu şey: antibiyotik sonrası vulvo-vajinal kandidiyaz oluşması. Bu endişe yersiz değildir: İster sistemik isterse lokal olarak vajinaya uygulansın antibakteriyel tedavinin vulvovajinal kandidiyaza yol açan ana faktörlerden biri olduğu düşünülmektedir⁵. Bu enfeksiyon, Candida maya mantarının üremesiyle birlikte vajinal mikrobiyotada bozulmayle ilişkilendirilebilir (C. albicans in the majority of cases ; Figure 3 page 6). Enfeksiyonun en yaygın klinik belirtileri, disparüni veya disüriye yol açabilen vajinada acı veya iritasyonun eşlik ettiği bir yanma hissi olan vulvar prurittir (kaşıntı)⁶.

BAKTERİYEL VAJİNOZİS KISIRDÖNGÜSÜ

Ana vajinal enfeksiyon şekli olan bakteriyel vajinozis (BV) etiyolojisi hala net olmamasına rağmen, antibiyotiğin neden olduğu disbiyozisin bunun oluşmasından kısmen sorumlu olabileceğine inanılmaktadır: disbiyoziste, baskın Lactobacillus'un yerini çok sayıda bakteri cinsinden gelen polimikrobiyal flora alır (Gardnerella, Atopobium, Prevotella, vb.). Bir kısır döngü başlayabilir: antibiyotikler BV'nin tedavisinde kullanılabiliyor olsa da, antibiyotikler bu tip enfeksiyon ile ilişkilendirilen cinsel geçmiş, vajinal duş, doğum kontrol yöntemi kullanımı, yaş, adet döngüsü evresi, sigara kullanımı vb ile birlikte çok sayıda risk faktöründen de biridir⁷.

ÜRİNER MİKROBİYOTA: KLASİK BİR ANTİBİYOTİK DİRENCİ ÖRNEĞİ

Üriner sistem enfeksiyonları (ÜSE) her yıl milyonlarca erkeği (ABD'de %3 yıllık insidans oranı) ve kadını (%10) etkilemektedir ⁸. Nükseden ÜSE bu insidansa büyük oranda katkıda bulunur: uygun antibiyotik tedavisi almasına bakılmaksızın, kadınların %30'undan fazlası takip eden 12 ay içinde müteakip bir enfeksiyon geçirecektir ⁸. ÜSE'lerin yaklaşık %80'inine neden olan özelllikle UPEC (üropatojenik Escherichia coli) olmak üzere Gram-Negatif organizmalar arasında ilaç direncinin hızla yayılması nedeniyle ÜSE'lerin tedavi edilmesi gittikçe daha zor hale gelmektedir⁸.

Çelişkili bir biçimde hem toplum kökenli hem de hastane kökenli ÜSE'leri tedavi etmekte kullanılan geniş spektrumlu antibiyotikler ÜSE'lerin oluşması için bir risk faktörü haline gelmektedir⁸. Hem bağırsak hem de vajinal mikrobiyotanın dahil olduğu mekanizmalardan şüphelenilmektedir; UPEC için en son depo olan bağırsakta antibiyotiğe maruz kalma enflamasyonu artırır ve E. coli'nin çoğalmasını destekler; vajinada, vajinal UPEC işgalini ve vajinadan üriner sisteme bunu takip eden bakteri geçişsini baskılayan Lactobacillus türünün kolonizasyonunu azaltır. Bu nedenle bugünlerde uzmanlar bunların dikkatli şekilde kullanılması gerektiğini ve mikrobiyotayı etkilemeyen tedavilerin geliştirilmesi gerektiğini tavsiye etmektedir⁸.

Antibiyotikler bakteri enfeksiyonlarına karşı savaşımızda güçlü bir araçtır. Ancak, araştırmalar bağırsak kanalında yaşayan trilyonlarca konakçı bakteri üzerinde kötü etkilerini de belgelemiştir. Bu sonuçta ortaya çıkan disbiyozis, bağırsak mikrobiyotasının koruyucu fonksiyonlarını yerine getirme becerisini azaltmaktadır. Kısa vadede, disbiyozis fırsatçı patojenler ve çoklu-dirençli bakterilerin seleksiyonu için kapıyı açık bırakmaktadır. Uzun vadede, belirli ölçüde elastikiyeti olsa da bağırsak mikrobiyotası bazen kendini tamamen eski haline getiremez^1,2; bunun bazı hastalıklara davetiye çıkardığı anlaşılmıştır. Yakın tarihli araştırmalar normal mikrobiyomun antibiyotiklerin bakteriyel çeşitliliği ve bolluğu değiştirebileceğini ve bu etkinin uzun süreli olabileceğini (genelde antibiyotik tedavisi kesildikten 8-12 hafta sonrasına kadar) göstermiştir^3,4.

DİYARE (İSHAL), ANTİBİYOTİKLERİN EN YAYGIN ADVERS ETKİSİ

Kısa vadede ana sonuç olarak, antibiyotikler ile tedavi edilen hastaların bazıları çoğunlukla diyareye yol açacak şekilde bağırsak geçişlerinde bir değişiklik yaşar. Antibiyotik ilişkili diyare (AAD) insidansı çeşitli faktörlere bağlıdır (yaş, ortam, antibiyotik türü vb.) ve antibiyotik alan hastaların % 5 ile 35'i arasında değişebilir^3,5,6.

Çocuklar arasında bu yüzde, %80'e çıkabilir³. Çoğu zaman antibiyotiğin neden olduğu disbiyozisin yol açtığı bu diyare tamamen fonksiyoneldir. Çoğunlukla hafif yoğunlukta ve 1-5 gün arasında sürdükten sonra kendi kendine geçer. Klindamisin sefalosporinler, ve ampisilin/amoksisilin gibi geniş spektrumlu antimikrobik etki gösteren antibiyotikler daha yüksek diyare oranları ile ilişkilendirilmektedir⁶.

C. DIFFICILE DİYARE OLGUSU

Vakaların %10 - %20'sinde diyareye Clostridium difficile (önceden Clostridium difficile olarak bilinirdi) tarafından mikrobiyotanın kolonizasyonu neden olmaktadır⁶. Sporlar aracılığıyla ortamda kalan bu bakteri gram pozitif, spor oluşturan, zorunlu anaerob bir bakteridir. Enfeksiyonlar sporların vücuda alınması ile oluşur. Belirli durumlarda (örn. antibiyotiğin tetiklediği disbiyozis), sporlar filizlenir ve bu fırsatçı patojenin vejetatif bakteri hücreleri bağırsakları kolonize edebilir. İnfektif evrede, C. difficile kolonositlere zarar veren ve orta şiddette diyareden psödomembranöz kolit, toksik megakolon ve/veya ölüm gibi çeşitli klinik görünümlere sahip inflamatuar yanıt tetikleyen 2 toksin üretir.

C. difficile enfeksiyonu (CDI) için en çok bilinen yaygın risk faktörleri arasında 65 yaşından büyük olmak, proton pompası inhibitörlerinin kullanımı, komorbiditeler ve tabii ki antibiyotik kullanımı yer alır. En sonuncusu CDI için en ilişkili değiştirilebilir risk faktörüdür. Antibiyotiklerin CDI ile ilişkisi, hastanelerde ve daha yakın tarihte toplumsal ortamlarda, penisiline maruz kalan insanlar için orta dereceden, florokinolonlara maruz kalanlar için yüksek ve klindamisin alanlar için en yüksek enfeksiyon riskine kadar değişen şekilde tespit edilmiştir⁷. Tekrasiklinler ise riskte herhangi bir artışı tetiklemez⁸. Hastane ortamında en yüksek CDI oluşma riski sefalosporinler (2'den 4. jenerasyona kadar), klindamisin, karbapenemler, trimetoprim - sülfanomidler, florokinolonlar ve penisilin kombinasyonları için gözlemlenmiştir⁹.

BAĞIRSAK MİKROBİYOTASI ANTİBİYOTİK DİRENCİ DEPOSU HALİNE GELDİĞİNDE

Antibiyotiklere maruz kaldıklarında mikrop toplulukları kısa vadede sadece bileşimlerini değiştirerek değil ayrıca evrimleşerek, antibiyotik dirençli genleri optimize ederek ve dağıtarak tepki verirler. Antibiyotiklere aşırı maruz kalan insan bağırsak mikrobiyotası artık yetişkinlerde olduğu kadar çocuklarda da önemli bir direnç genleri deposu olarak kabul edilmektedir². Bakteri enfeksiyonları ile savaşma konusunda artan zorluğa katkıda bulunan antibiyotik direnci önemli bir kamu sağlığı sorunu haline gelmiştir.

Antibiyotiklerin daha rasyonel bir kullanımının çoktan vakti gelmiş olmasına rağmen, son 80 yıl içinde antibiyotiklerin yaygın kullanımının milyonlarca hayat kurtardığını unutmamalıyız. Antibiyotikler bakteri enfeksiyonlarına karşı savaşımızda bizim en temel silahımız görevini görmüştür. Aşılar ile birlikte antibiyotikler ortalama yaşam süresine yaklaşık 20 yıl eklemiştir¹.

ANTİBİYOTİK ÇAĞINDAN MİKROBİYOTA ÇAĞINA

Ne yazık ki antibiyotikler sadece patojen bakterileri değil, konakçı bakterileri de yok etmektedir². Bağırsak mikrobiyotası etkilenmekte ve aynı şekilde patojenlerin fazla çoğalmasına karşı koruma sağlayan tüm diğer insan mikrobiyotaları (cilt, akciğer, üro-genital...) da etkilenmektedir. Sağlıklı bir mikrobiyotayı herhangi bir kesinlikle ile tanımlamak ve disbiyozisin yeterli bir tanımını sağlamak hala güç olsa da bilim antibiyotiklerin bu ekosistemleri etkileme şekillerini ve dolayısıyla bu değişikliklerin kısa ve uzun vadede sağlık üzerindeki etkilerini anlamaya başladı³ (Bkz. Şekil 1).

ANTİBİYOTİK DİRENCİ, TÜM DÜNYAYI İLGİLENDİREN BİR HALK SAĞLIĞI PROBLEMİ

Antibiyotiklerin insanlarda ve hayvanlarda yaygın şekilde fazla kullanılması ve yanlış kullanılması nedeniyle hem zararsız hem de yaşamı tehdit edici enfeksiyonlara neden olan bakteriler bunlara karşı gittikçe daha dirençli hale gelir. 2015 yılında antibiyotik dirençli patojenlerin Avrupa ve Amerika Birleşik Devletleri'nde her yıl 50.000'den fazla ölüme yol açtığı tahmin edildi³. DSÖ (Dünya Sağlık Örgütü), “Antibiyotik direnci bugün küresel sağlık, gıda güvenliği ve kalkınma önündeki en büyük tehditlerden biridir ” diye belirtiyor.

Astım nedir?

Astım kendini öksürük, hırıltı, nefes darlığı, göğüste sıkışma veya bu semptomların bir kombinasyonu ile kendini gösteren kronik bir solunum sistemi hastalığıdır.¹ Semptomlara bronşların enflamasyonu nedeniyle akciğer hava yollarında bir daralma yol açar.¹ Astım atakları geceleri veya fiziksel aktivite sırasında daha sık oluşur ve atakların şiddeti ve sıklığı hastadan hastaya değişir.¹

Astıma yatkınlık ve astımı tetikleyenler

Astım karmaşık çok faktörlü bir hastalıktır. Genetik bir yatkınlık nedeniyle (alerjik geçmiş) ve/veya alerjenler (polenler, akarlar), tütün kullanımı ve hava kirliliği gibi çevresel faktörlere maruz kalmak nedeniyle oluşabilir. Güçlü duygular, soğuk hava ve fiziksel egzersiz de atakları tetikleyebilir. Son olarak enfeksiyon ve hatta obezite gibi kişiye özel faktörler de rol oynayabilir.²

Mikrobiyota ile bağlantı?

Çok sayıda çalışma hastalıkta çeşitli mikrobiyotanın rol oynadığını belirtmektedir:

Astım ile yaşamak: tedaviler ve çözümler?

Astım kesin olarak tedavi edilememesine rağmen, astım hastalarının normal ve aktif hayat sürmelerini sağlayan tedaviler vardır. Semptomatik tedaviler asıl olarak bronşları açarak akut atakların yoğunluğunu sınırlarken hastalığı modifiye edici tedaviler hava yolllarının enflamasyonunu önlemekte ve böylelikle solunum fonksiyonunu iyileştirmekte ve atak şiddetini azaltmaktadır.¹

Mikrobiyota ile astım arasındaki ilişkiyi araştıran çalışmalar mikrobiyotayı modifiye etmenin hastalığı önlemeye yardımcı olarak araştırmacıların çalışmalarını probiyotiklerin ve prebiyotiklerin kullanımına odaklanmalarına yol açabileceğini önermektedir.^16,17 Hastalık tedavisi olarak kullanılmaları da ayrıca araştırılmaktadır.¹⁸

Koruyucu faktörler nelerdir?

Erken çocukluk döneminde mikroorganizmalara (sidenote: Mikroorganizmalar Çıplak gözle görülemeyecek kadar küçük olan canlı organizmalar. Bunlara bakteriler, virüsler, mantarlar, arklar ve protozoalar dahildir ve genel olarak "mikroplar" olarak adlandırılır What is microbiology? Microbiology Society. ) maruz kalmak astımı önlemeye yardımcı gibi görünmektedir. Popüler inanışın aksine, hijyenik bir ortamda yaşamak solunum yolu hastalıklarına karşı mutlaka koruma sağlamaz. Bazı çalışmalar ev tozunun hastalığın oluşmasında mutlaka bir risk faktörü olmadığını gösterirken,¹⁹ diğerleri kırsal alanda doğmuş ve büyümüş²⁰ veya evcil hayvanlar²¹ ile birlikte büyüyen çocuklarda astım riskinde bir azalma olduğunu göstermiştir. 

BMI-21.27

KBB terimi vücudun üç bölümünü içerir: Kulaklar, Burun ve Boğaz (ağzı da içerir).

• Oral mikrobiyota 700'den fazla bakteri türünü bir araya getirir ve bunlar ağız sağlığına ve daha genel olarak genel sağlığa katkıda bulunur. Kötü ağız hijyeni, bağışıklıkta bir düşüş veya genetik bir nedenden kaynaklanacak şekilde bu dengede bir bozulma (disbiyozis), vücutta başka yerlere gitmesi veya kardiyovasküler hastalıklar gibi daha ciddi hastalıklara yol açması olası lokal enfeksiyonlara (çürükler, periodontit vb.) yol açabilir (çürükler, periodontit vb.). Hijyen ve diş bakımı en etkili önleme yöntemidir.
• Kulak kanalında, kulak mikrobiyotasının bileşimi cildinkiyle yakında ilişkilidir. Yakın tarihli çalışmalar bugüne kadar sadece orta kulak enfeksiyonları ile ilişkilendirilen iki bakteri türü olan Alloiococcus otitis ve Corynebacterium otitidis'in zararsız şekilde bulunduğunu göstermiştir. Bu keşif kulak kanalının orta kulak için bir enfeksiyöz depo işlevi gördüğünü önermektedir.
• Oral mikrobiyotaya yakın olsa da nazal havayollarını ve farenksi kapsayan nazofaringeal mikrobiyota çok farklı mikroplardan oluşur.

KBB ortamını ve mikrobiyotasını analiz etmek disbiyozis (sidenote: Disbiyozis Genelde çevresel ve bireye özel faktörlerden oluşan bir kombinasyonun yol açtığı mikrobiyotanın bileşimi ve fonksiyonunda bir değişiklik olarak tanımlanır. Disbiyozis homojen bir durum değildir aksine kişilerin sağlık durumlarına göre değişkenlik gösterir. Levy M, Kolodziejczyk AA, Thaiss CA, et al. Dysbiosis and the immune system. Nat Rev Immunol. 2017;17(4):219-232. ) nedeniyle ortaya çıkan çeşitli hastalıklar için erken tanıyı mümkün kılabilir ve probiyotikleri temel alan kişiselleştirilmiş ilaçların geliştirilmesine katkıda bulunabilir.

Akciğer mikrobiyotasının bileşimi asıl olarak çevre tarafından şekillenmektedir: coğrafi bölge, yaşadığınız yer, evcil hayvanlara maruz kalma gibi, ancak bağırsak mikrobiyotası ile birçok benzerliği de vardır. Alt solunum yolundaki (akciğerler, bronşlar vb) flora hiçbir şekilde her noktada aynı değildir ve üst solunum yolundakinden (burun, ağız) ciddi şekilde değişkenlik gösterir.  Rolü çok iyi bilinmemektedir ancak bizi alerji bağlantılı enflamasyondan koruyabilir.

Birden fazla faktör bakteriyel çeşitliliği zayıflatabilir ve solunum mikrobiyotasında bir denge bozukluğuna yol açabilir: bazıları vücutla ilgilidir (düşen bağışıklık savunması, öksürme problemleri vb); diğerleri ise çevreseldir (tütün, viral enfekiyonlar, antibiyotik tedavisi , vb.). Akciğer mikrobiyotasında denge bozukluğu (disbiyozis (sidenote: Disbiyozis Genelde çevresel ve bireye özel faktörlerden oluşan bir kombinasyonun yol açtığı mikrobiyotanın bileşimi ve fonksiyonunda bir değişiklik olarak tanımlanır. Disbiyozis homojen bir durum değildir aksine kişilerin sağlık durumlarına göre değişkenlik gösterir. Levy M, Kolodziejczyk AA, Thaiss CA, et al. Dysbiosis and the immune system. Nat Rev Immunol. 2017;17(4):219-232. ) ) patojenik bakteriler veya mantarların ortaya çıkışına destek olabilir ve astım veya kronik obstrüktif akciğer hastalığı (KOAH) gibi kronik solunum hastalıklarının oluşmasına katkıda bulunabilir.

Trastuzumab, HER2-pozitif meme kanseri olan kadınlar için birinci tedavi seçeneğidir ve HER2 reseptörünü bloke ederek çalışır. Yakın tarihli çalışmalar bunun ayrıca bağışıklık sistemini düzenleyici özellikleri de olduğunu göstermiştir. HER2-pozitif meme kanserine karşı etkili olsa da, çok sayıda hasta bu tedaviye direnç göstermekte veya dirençli hale gelmektedir. Bunu anlamaya çalışan bu çalışmanın yazarları, konağın bağışıklığının modülasyonu yoluyla başka kanser türlerinde hem kemoterapinin hem de immünoterapinin etkililiğinde rolü olduğu belirtilen bağırsak mikrobiyotasına odaklandı. Çalışma deneysel modeller ve HER2-pozitif meme kanseri olan 24 kadın içeriyordu.

Mikrobiyota aracılığı etkililik ...

İlk önce araştırmacılar tedavinin etkililiğine bağırsak mikrobiyotasının etki ettiğini fare modellerinde gösterdiler. Ya doğrudan veya antibiyotik tedavisi alan farelerden dışkı mikrobiyotası nakli yoluyla antibiyotiklere maruz kalan farelerde trastuzumabın tümör büyümesi inhibisyonu etkisinin tamamen bastırıldığı görüldü. Aynı zamanda antibiyotiğe maruz kalma sadece tümör bağışıklık mikro ortamında değişikliklere yol açmakla kalmadı ayrıca bağırsak mikrobiyotasını da değiştirdi. Daha kesin olarak çalışma bağırsak mikrobiyotasının modifikasyonunun, bağırsak mukozasının bağışıklığını ve sistemik sitokin dolaşımını (tümörlerde CD4+ T hücreler ve GZMB+ hücrelerin bozulmuş rekrutmanı) etkilediğini gösterdi. Yazarlar için bunların hepsi ilişkilidir: bağırsak mikrobiyotasındaki değişiklikler tümör bağışıklık mikro ortamını değiştirmekte ve bu durum da tedavinin etkililiğini azaltmaktadır.

...HER2-pozitif meme kanseri olan hastalarda teyit ile

Bunun sonucunda çalışma HER2- pozitif meme kanseri trastuzumab ile tedavi edilen 24 hastaya odaklandı. Bağırsak mikrobiyotasının bir analizi, antibiyotik ile tedavi edilen farelere benzer şekilde yanıt vermeyen hastalarda (NR), yanıt veren hastalara (R) kıyasla daha düşük bir α-çeşitliliği ve belirli bakterilerden daha az sayıda bulunduğunu gösterdi. Ayrıca R ve NR hastalardan farelere dışkı mikrobiyotası nakli hastalarda gözlemlenenin aynı trastuzumab yanıtlarına yol açtı. Son olarak dışkı mikrobiyotası β-çeşitliliği, tümörün doğal alt-türünden bağımsız olarak tedaviye yanıtlarına göre hastaları birbirinden ayırt etti. Yazarlar için bağırsak mikrobiyotasının doğrudan rolü olması, anti-HER2 tedavisinin etkililiğini iyileştirmek üzere bağırsak mikrobiyotasının manipülasyonunu içeren umut vaat eden tedavi stratejileri sunmaktadır. Ayrıca bu, tedavi yanıtı için potansiyel bir biyo-belirteçtir.