Trądzik i mikrobiota

Mikrobiota skóry

Trądzik jest spowodowany zmianami hormonalnymi związanymi z zaburzeniem równowagi mikrobioty skóry i zwiększeniem ilości bakterii: Propionibacterium acnes. Najczęściej występuje w okresie dorastania.

Chociaż zmiany trądzikowe w 95% przypadków dotyczą twarzy, można je zaobserwować również na plecach, szyi i przedniej stronie klatki piersiowej. Trądzik dotyka jedną czwartą dorosłych ludzi, w szczególności kobiety.

Różne stadia

Trądzik to choroba mieszków włosowych, które łączą włosy z gruczołem wytwarzającym łój. Choroba charakteryzuje się różnego rodzaju zmianami, w zależności od stadium mogą nimi być: zaskórniki zamknięte i otwarte, będące pierwszym stadium trądziku, a następnie wraz z nasileniem się stanu zapalnego pojawiają się grudki i krosty.

Rola mikrobioty skórnej

Genetyka, hormony, higiena .... Istnieje wiele przyczyn trądziku, ale wszystkie mają jedną wspólną cechę: udział bakterii Propionibacterium acnes w rozwoju choroby. Ten mikroorganizm, występujący naturalnie na skórze, namnaża się pod wpływem nadmiaru łoju i zaburza równowagę mikrobioty skóry. Skóra reaguje na tę dysbiozę poprzez wywołanie stanu zapalnego.

Udowodniono związek przewlekłych schorzeń skórnych z innymi stanami chorobowymi. Dotyczy to również trądziku: pacjenci zgłaszają większy niż w populacji ogólnej poziom stresu, lęku i częściej diagnozuje się u nich depresję, co wiąże się z zaburzeniami czynnościowymi układu pokarmowego. Ostatnio powstała hipoteza interakcji osi „skóra-mózg-skóra", której brak równowagi prowadzi do miejscowej i ogólnej dysbiozy i nasilenia stanów zapalnych.

Leczenie „na miarę”

Leczenie trądziku zależy od jego nasilenia i komponenty psychologicznej. Leczenie miejscowe i/lub doustne (antybiotyki lub izotretinoina) stosowane w połączeniu z prawidłową higieną zazwyczaj daje dobre wyniki. Jednak wraz z pojawieniem się oporności na antybiotyki, konieczne stało się poszukiwanie bezpiecznej i skutecznej alternatywy. Przez kilka lat prowadzono badania z udziałem probiotyków (stosowanych miejscowo lub doustnie) w celach terapeutycznych. W wielu przypadkach wykazano szczególnie korzystne działanie pałeczek kwasu mlekowego (Lactobacillus acidophilus i Lactobacillus paracasei) na ciągłość skóry, wrażliwość skóry oraz nawilżenie i funkcjonowanie naskórka.

Summary
Off
Sidebar
Off
Migrated content
Activé
Updated content
Désactivé
Old content type
pathologies
Hide image
Off
Choroba Off

Toczeń

Mikrobiota jelit

Toczeń, zwany także toczniem układowym lub rozsianym toczniem rumieniowatym należy do grupy chorób autoimmunologicznych. W tym schorzeniu mikrobiota układu pokarmowego może odrywać pewną rolę.

Liczba osób chorujących na toczeń jest trudna do określenia. Szacuje się, że jego częstość występowania w populacji światowej wynosi od 10 do 150 przypadków na każde 100 000 mieszkańców, z czego większość stanowią kobiety (85%).

Kiedy układ odpornościowy atakuje własne komórki

Z nieznanych przyczyn, układ odpornościowy u osób chorujących na toczeń wytwarza autoprzeciwciała, które indukują reakcje zapalne i zmiany chorobowe które mogą wystąpić w każdej tkance organizmu. Toczeń charakteryzuje się szeroką gamą objawów: zmęczeniem, wykwitami skórnymi, bólami stawów, suchymi oczami, wypadaniem włosów, zakrzepicą, gorączką, zapaleniem opłucnej i osierdzia. Choroba przebiega rzutami o różnym czasie trwania i intensywności, które przeplatają się z okresami remisji. Diagnozę potwierdza się przez badanie krwi, a zasięg uszkodzenia mierzy się za pomocą badań obrazowych.

Czynniki predysponujące poznane, ale przyczyna wciąż nieznana

Chociaż przyczyny tocznia pozostają nieznane, zidentyfikowano kilka czynników predysponujących tj.: estrogen, predyspozycje genetyczne, niektóre leki, promienie UV, stres i niektóre wirusy (wirus Epsteina-Barr). Prace naukowe opisują również rolę mikrobioty jelitowej. Zaburzenie równowagi mikrobioty jelitowej ( dysbiozę ) zaobserwowano u pacjentów z toczniem podczas fazy remisji. Mikrobiota może także wpływać na produkcję autoprzeciwciał.

Łagodzenie i zmniejszenie ilości ataków choroby

Nie ma leków na tocznia. Jednakże łączenie kilku leków (niesteroidowych środków przeciwzapalnych, leków przeciwmalarycznych, kortykosteroidów, leków immunosupresyjnych i przeciwciał monoklonalnych, w zależności od ciężkości przebiegu choroby) łagodzi ataki choroby, ogranicza powikłania i wydłuża okresy remisji. Stosowane jednocześnie łagodniejszego i długotrwałego leczenie zapobiega nawrotom. Jeśli rola mikrobioty zostanie potwierdzona, modulowanie jej poprzez dietę lub probiotyki może być obiecującą opcją terapeutyczną.

Summary
Off
Sidebar
Off
Migrated content
Activé
Updated content
Désactivé
Old content type
pathologies
Hide image
Off
Choroba

Reumatoidalne zapalenie stawów

Mikrobiota jelit
Actu PRO : Polyarthrite : le microbiote intestinal altéré dès les stades précoces

Reumatoidalne zapalenie stawów określa się jako przewlekłą chorobą zapalną, która obejmuje wiele stawów. Jednymi z możliwych przyczyn choroby są zaburzenia mikrobioty jelitowej oraz predyspozycje genetyczne.

Około 1% populacji ludzi dorosłych cierpi na reumatoidalne zapalenie stawów (RZS). Poza tym kobiety chorują częściej niż mężczyźni.

Choroba autoimmunologiczna

RZS jest chorobą autoimmunologiczną przebiegającą rzutami (z nawrotami) i powodującą utrzymujące się stany zapalne stawów, przede wszystkim stóp i dłoni. Obrzęk, ból i sztywność stawów stanowią jej główne objawy. Jeżeli u pacjenta nie zastosowano leczenia, RZS rozprzestrzenia się na inne stawy stopniowo je deformując a nawet niszcząc.

Predyspozycje genetyczne w połączeniu z brakiem równowagi mikrobioty

Chociaż istnieją geny predysponujące do wystąpienia RZS, bez udziału innych czynników ryzyka, nie są one w stanie same wywołać choroby. Współdziałają zatem z czynnikami środowiskowymi, wśród których coraz częściej wymienia się mikrobiotę jelitową i policzkową. Rzeczywiście u pacjentów z RZS występuje zaburzenie mikrobioty (dysbiozę) bardzo podobne do tej obserwowanej u pacjentów z nieswoistymi zapaleniami jelit. To zaburzenie zmniejsza się wraz z rozpoczęciem leczenia.

Probiotyki jako leczenie dodatkowe

Żadna obecna na rynku terapia nie leczy RZS, ale istnieją leki spowalniające postęp choroby i łagodzące jej objawy: leki przeciwbólowe, leki immunosupresyjne lub biofarmaceutyki, rehabilitacja (fizykoterapia, ergoterapia, balneoterapia itd.). W ostatnim czasie jako leczenie uzupełniające stosowano także probiotyki i uważa się je za obiecującą metodę leczenia.

Summary
Off
Sidebar
Off
Migrated content
Activé
Updated content
Désactivé
Old content type
pathologies
Hide image
Off
Choroba

Choroba wieńcowa

Mikrobiota jelit

Choroba wieńcowa to grupa schorzeń spowodowanych niedostatecznym dostępem tlenu do mięśnia sercowego.

Winowajcy to dieta, siedzący styl życia i mikrobiota

Jak podało WHO, W 2012 roku choroba wieńcowa była przyczyną 7,4 miliona zgonów. Jest to najczęstsze powikłanie miażdżycy polegające na progresywnym odkładaniu się tłuszczów na ścianach tętnic wieńcowych - tętnic, które dostarczają krew do mięśnia sercowego. Złogi te stopniowo tworzą płytkę miażdżycową, która zwęża średnicę tętnic i zmniejsza przepływ krwi. Miażdżyca tętnic jest wynikiem współdziałania różnych czynników ryzyka, w tym niezrównoważonej diety i braku aktywności fizycznej.

Ciężkość choroby wieńcowej zależy od wielkości obszaru pozbawionego tlenu i stopnia zwężenia tętnic. Dlatego też wyróżnia się różne formy choroby wieńcowej: dusznicę bolesną, zawał mięśnia sercowego i nagłą śmierć.

Serce i mikrobiota: połączenie?

Choroba wieńcowa może być również związana ze zmianami w składzie mikrobioty. Niektóre bakterie jelitowe produkują TMA (trimetyloaminę), substancję, która po utlenieniu w wątrobie sprzyja powstawaniu skrzepów zatykających najmniejsze tętnice, takie jak tętnice wieńcowe doprowadzające krew do serca.

Ponowne unaczynienie mięśnia sercowego

W ostrej fazie niedokrwiennej (zawale mięśnia sercowego) celem leczenia jest odblokowanie zatkanej tętnicy i szybkie dostarczenie tlenu do mięśnia sercowego. W odniesieniu do profilaktyki, udział mikrobioty jelitowej w rozwoju choroby wieńcowej oznacza możliwość jej terapeutycznej modyfikacji. Rozważa się wzbogacenie mikrobioty jelitowej bakteriami niewytwarzającymi TMA przez podawanie probiotyków, eliminację bakterii wytwarzających TMA, lub bardziej radykalne metody polegające na przeszczepieniu mikrobioty kałowej produkującej tylko niewielkie ilości TMA.

Summary
Off
Sidebar
Off
Migrated content
Activé
Updated content
Désactivé
Old content type
pathologies
Hide image
Off
Choroba

Miażdżyca

Mikrobiota jelit

Miażdżyca charakteryzuje się gromadzeniem tłuszczu na ściankach tętnic prowadzące do od lekkiego zwężenia do całkowitej niedrożności naczynia krwionośnego. Nowe dane dotyczące profilaktyki podkreślają wagę diety i mikrobioty jelitowej.

Blaszki miażdżycowe lub blaszki lipidowe, w szczególności te złożone z cholesterolu są bardzo powszechne i występują u wszystkich osób dorosłych. Ich pogrubienie może utrudnić przepływ krwi, co oznacza, że narządy nie są już wystarczająco ukrwione. Objawia się to bólem i zmianami częstości akcji serca. Miejscowa reakcja zapalna często prowadzi do pęknięcia blaszki miażdżycowej, a kiedy blaszki stają się niestabilne i odrywają się, ma to zazwyczaj dramatyczne konsekwencje i stanowi przyczynę 80% przypadków nagłej śmierci. Pęknięcie blaszki miażdżycowej może również powodować zawał mięśnia sercowego lub udar. Chociaż wydaje się, że istnieje predyspozycja genetyczna, potwierdzono udział środowiskowych czynników ryzyka tj. nadmiaru cholesterolu i palenia tytoniu.

Bakterie i dieta mogą mieć znaczenie

Mikrobiota jelitowa przyczynia się do podatności blaszek miażdżycowych na uszkodzenia, a tym samym do ich pęknięcia. Niektóre bakterie, a także substancje przez nie produkowane, wywołują miejscową reakcję zapalną, która może doprowadzać do niestabilności blaszki miażdżycowej. Dysbioza, zaburzenie równowagi w składzie mikrobioty, może także zwiększać ryzyko miażdżycy w przypadku stosowania diety bogatej w tłuszcze. Bakterie wydają się odgrywać istotną rolę i wykazano nawet udział infekcji jako czynnika ryzyka miażdżycy - w szczególności dotyczy to zakażenia dziąseł (zapalenia przyzębia).

Od zapobiegania do probiotyków

Kluczowe znaczenie obejmująca stosowanie odpowiedniej diety, zmniejszenie masy ciała, rzucenie palenia itp. Poza tym przyjmowanie leków może przynieść korzyść niektórym osobom z wysokim ryzykiem wystąpienia miażdżycy. Prowadzone są badania mające na celu poznanie wpływu diety i probiotyków w zmniejszeniu ryzyka wystąpienia miażdżycy. Bardzo korzystnie sprawdza się tu także dieta śródziemnomorska. Dodatkowo niewykluczone, że w przyszłości powstanie terapia ukierunkowana na mikrobiotę jelita, która pozwoli skutecznie kontrolować rozwój blaszek miażdżycowych.

Summary
Off
Sidebar
Off
Migrated content
Activé
Updated content
Désactivé
Old content type
pathologies
Hide image
Off
Choroba

Schizofrenia

Mikrobiota jelit
Actu GP : Schizophrénie et microbiote : un lien confirmé ?

W schizofrenii prawdopodobnie ma miejsce przewlekły proces zapalny mózgu. Mogą również występować zaburzenia w składzie mikrobioty układu pokarmowego i zaburzenia funkcjonowania układu odpornościowego.

Schizofrenia dotyka około 0,7% światowej populacji. Ta choroba psychiczna charakteryzuje się majaczeniem i halucynacjami, izolacją społeczną i zaburzeniami psychicznymi. Początek ma miejsce najczęściej w wieku młodzieńczym lub we wczesnej dorosłości, w wieku od 15 do 25 lat.

Czy oś jelitowo-mózgowa ma swój udział?

Schizofrenii bardzo często towarzyszą zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Uważa się, że zachorowanie na choroby psychiczne, takie jak schizofrenia, może być związane z przewlekłym stanem zapalnym jelit w który zaangażowany jest układ odpornościowy. Przyczynę stanowi brak równowagi mikrobioty jelitowej (flory jelitowej), co sprzyja rozwojowi stanu zapalnego. U chorych na schizofrenię stwierdzono zmiany w składzie mikrobioty związane ze wzrostem przepuszczalności jelit (bakterie i inne substancje przenikają do krwioobiegu przez ścianę jelita). Wyniki tych badań wydają się wskazywać na kluczową rolę osi jelitowo-mózgowej w rozwoju choroby.

Oddziaływanie na skład mikrobioty

Opierając się na opisanych powyżej badaniach, zaproponowano nowe metody zapobiegania i leczenia: jedną z nich jest przywrócenie równowagi mikrobioty w celu zmniejszenia przewlekłego stanu zapalnego. W badaniach wykazano, że podawanie probiotyków o działaniu przeciwzapalnym może wpływać na reakcję immunologiczną. Jednakże do chwili obecnej jeszcze żadne leczenie tego typu nie dowiodło swojej skuteczności w schizofrenii.

Źródła

Inserm. Schizophrenie, dossier d'information réalisé avec Marie-Odile Krebs, Mai 2014

Severance EG, Gressitt KL, Stallings CR, et al. Discordant patterns of bacterial translocation markers and implications for innate immune imbalances in schizophrenia. Schizophr Res. 2013;148(1-3):130-137.

Ellul P, Fond G, « Focus sur la schizophrénie : infections, auto-immunité et dysbiose intestinale », L'information psychiatrique, 2016/10 (Volume 93), p. 797-802.

Sherwin E, Sandhu KV, Dinan TG, Cryan JF. May the Force Be With You: The Light and Dark Sides of the Microbiota-Gut-Brain Axis in Neuropsychiatry. CNS Drugs. 2016;30(11):1019-1041.

Nemani K, Hosseini Ghomi R, McCormick B, et al. Schizophrenia and the gut-brain axis. Prog Neuropsychopharmacol Biol Psychiatry. 2015;56:155-160.

Severance EG, Yolken RH, Eaton WW. Autoimmune diseases, gastrointestinal disorders and the microbiome in schizophrenia: more than a gut feeling. Schizophr Res [Internet]. Elsevier B.V. 2014.

Severance EG, Prandovszky E, Castiglione J, Yolken RH, et al. Gastroenterology issues in schizophrenia: why the gut matters. Curr Psychiatry Rep. 2015 ; 17(5):1–10.

Caso JR, Balanzá-Martínez V, Palomo T, et al. The Microbiota and Gut-Brain Axis: Contributions to the Immunopathogenesis of Schizophrenia. Curr Pharm Des. 2016 ; 22(40):6122-6133.

Dickerson FB, Stallings C, Origoni A, et al. Effect of probiotic supplementation on schizophrenia symptoms and association with gastrointestinal functioning: a randomized, placebo-controlled trial. Prim Care Companion CNS Disord. 2014;16(1):PCC.13m01579.

Joseph J, Depp C, Shih PB, et al. Modified Mediterranean Diet for Enrichment of Short Chain Fatty Acids: Potential Adjunctive Therapeutic to Target Immune and Metabolic Dysfunction in Schizophrenia? Front Neurosci. 2017 Mar 27;11:155.

Tomasik J, Yolken RH, Bahn S, et al. Immunomodulatory Effects of Probiotic Supplementation in Schizophrenia Patients: A Randomized, Placebo-Controlled Trial. Biomark Insights. 2015 Jun 1;10:47-54.

Summary
Off
Sidebar
Off
Migrated content
Activé
Updated content
Désactivé
Old content type
pathologies
Hide image
Off
Choroba

Zaburzenia nastroju

Mikrobiota jelit

Depresja i choroba afektywna dwubiegunowa są to zaburzenia nastroju. Oprócz klasycznych terapii psychiatrycznych trwają badania mające na celu ocenę wpływu mikrobioty jelitowej na choroby z tej grupy.

Zaburzenia nastroju występują często: 300 milionów osób na świecie cierpi na depresję, a 60 milionów na chorobę afektywną dwubiegunową. Te choroby są przyczyną cierpienia psychicznego, często na tyle poważnego, że mogą prowadzić do samobójstwa. Zaburzenia nastroju są główną przyczyną niezdolności do pracy i do życia w społeczeństwie na całym świecie.

Nieodpowiednia reakcja na stres

Każda osoba ma indywidualną podatność na depresję i chorobę dwubiegunową, która jest częściowo uwarunkowana genetycznie. W rezultacie, podczas nieprzyjemnych zdarzeń życiowych, u niektórych ludzi występuje nadmierna odpowiedź na stres charakteryzująca się zwiększonym wydzielaniem hormonów stresu, kortyzolu i adrenaliny. Ta sytuacja może doprowadzić do wyczerpania nerwowego i sprzyjać wystąpieniu depresji . Najnowsze badania potwierdzają rolę flory jelitowej (mikrobioty) w nadmiernej odpowiedzi organizmu na stres. Wykazano, że u zwierząt mikrobiota uczestniczy w regulacji emocji poprzez oddziaływanie pomiędzy jelitem a mózgiem. W przypadku dysbiozy (zaburzenia w składzie mikrobioty) ta regulacja jest mniej skuteczna i sprzyja zaburzeniom nastroju.

Nowa nadzieja dla chorych

Poza klasycznymi metodami leczenia (antydepresanty, środki regulujące nastrój, psychoterapia itd.), otworzyła się nowa metoda zakładająca wpływanie na nastrój poprzez przywrócenie równowagi mikrobioty. Niedawne badania wykazały również, że codzienne przyjmowanie probiotyków, mieszaniny pałeczek kwasu mlekowego i bifidobakterii, poprawiało nastrój i zmniejszało poziom lęku u zdrowych osób.

Summary
Off
Sidebar
Off
Migrated content
Activé
Updated content
Désactivé
Old content type
pathologies
Hide image
Off
Choroba

Zaburzenia lękowe

Niektóre powszechnie występujące zaburzenia lękowe mogą być związane z aktywnością mikrobioty układu pokarmowego poprzez regulację wydzielania hormonów stresu. Odkrycie roli mikrobioty w tej grupie chorób pozwala dostrzec nowe potencjalne możliwości leczenia.

Zaburzenia lękowe, w tym fobie, uogólnione zaburzenia lękowe, zaburzenia obsesyjno-kompulsywne i stres pourazowy, charakteryzują się zarówno objawami fizycznymi (drżenie, kołatanie serca, skurcze żołądka), jak i psychicznymi (antycypacja lękowa, nadmierna czujność itp.). Czternaście procent populacji europejskiej cierpi na choroby z tej grupy.

Mikrobiota pełni rolę regulacyjną

Poprzez oś mikrobiota-jelito-mózg mikrobiota układu pokarmowego odgrywa rolę w regulacji objawów lękowych związanych ze stresem. Najnowsze badania przeprowadzone na zdrowych ochotnikach potwierdzają hipotezę sformułowaną na postawie badań na myszach, która sugerowała, że mikrobiota wpływa na nastrój i lęk.

Ścieżki interakcji brzuch-mózg

Z jednej strony oddziaływanie mikrobiota jelitowa-mózg angażuje układ nerwowy, poprzez aktywację nerwu błędnego i wystąpienie objawów lękowych (uczucie występowania węzła w żołądku) a z drugiej strony obejmuje układ krwionośny za pomocą którego do mózgu transportowane są substancje pochodzące z jelit. Te substancje mają kilka źródeł: są to cząsteczki bakteryjne zdolne do przekroczenia bariery krew-mózg (opony mózgowe), substancje wydzielane przez komórki jelitowe (neuropeptydy) oraz białka pro- lub przeciwzapalne (cytokiny) produkowane przez system obronny jelit.

Nowe opcje terapeutyczne

Poza tradycyjnym leczeniem zaburzeń lękowych (psychoterapia, fitoterapia, leki przeciwlękowe itp.), istnienie związku pomiędzy mikrobiotą a mózgiem otwiera nowe możliwości leczenia. Przykładem może być stosowanie probiotyków, które zmieniają skład mikrobioty. Jednak skuteczność kliniczna tego podejścia wciąż wymaga potwierdzenia.

Polecane przez naszą społeczność

"Dobre pytanie!" - Komentarz przetłumaczony z Sherrie Miranda (Od My health, my microbiota)

Summary
Off
Sidebar
Off
Migrated content
Activé
Updated content
Désactivé
Old sources

 

 

Old content type
pathologies
Hide image
Off
Choroba

Spektrum zaburzeń autystycznych

Actu PRO : Autisme : découverte d’un nouveau lien avec le microbiote intestinal

Spektrum zaburzeń autystycznych (ASD) to termin odnoszący się do grupy chorób o podłożu neurobiologicznym, upośledzających interakcje społeczne. Ich przyczyn także możemy szukać w przewodzie pokarmowym.

ASD to nie tylko autyzm, ale także zespół Aspergera, zespół Landaua-Kleffnera i PDD-NOS (całościowe zaburzenia rozwoju niezdiagnozowane inaczej).


Chłopcy chorują 4 razy częściej niż dziewczynki
Na całym świecie zaburzenia ze spektrum autyzmu dotykają jednego dziecka na 1602 oraz dotykają one chłopców 4 razy częściej niż dziewczynki.
Pomimo różnorodności objawów, ASD wykazują pewne wspólne cechy: problemy z komunikacją, zmiany w relacjach społecznych, ograniczone zainteresowania i zaburzenia behawioralne.


Objawy, na które trzeba zwrócić uwagę
Pewne objawy powinny zostać skonsultowane ze specjalistą. Należą do nich następujące zachowania: dziecko jest obojętne na otaczające je dźwięki, nie wskazuje palcem, unika kontaktu wzrokowego, nie reaguje na separację i nie cieszy się w momencie spotkania, rozwój motoryczny jest ograniczony a ruch powtarzalny, itp.Tylko specjalista może zasugerować lub wykluczyć diagnozę ASD i pomóc w dopasowaniu leczenia.


Przyczyny wciąż nieznane
Chociaż przyczyny powstania spektrum zaburzeń autystycznych pozostają nieznane, naukowcy dokładnie przyjrzeli się czynnikom genetycznym i środowiskowym. Badania kliniczne wykazały występowanie dysbiozy, związanej ze zmianą aktywności metabolicznej mikrobioty jelitowej u dzieci autystycznych.


Jak dotąd brak leczenia
Opisane powyżej odkrycie prowadzi do hipotezy, że skorygowanie zaburzeń równowagi w ekosystemie układu pokarmowego może złagodzić zaburzenia zachowania w ASD i otworzyć nowe perspektywy terapeutyczne. Prowadzone są badania kliniczne mające na celu lepsze zrozumienie związku pomiędzy autyzmem a mikrobiota jelitową.
Do tej pory nie opracowano leku na spektrum zaburzeń autystycznych. Natomiast leczenie dostosowane do potrzeb dziecka mogłoby znacznie poprawić jego jakość życia.

Polecane przez naszą społeczność

"Dziękuję za uświadomienie" - Komentarz przetłumaczony z Marge OBrien (Od My health, my microbiota)

Summary
Off
Sidebar
Off
Migrated content
Activé
Updated content
Désactivé
Old content type
pathologies
Hide image
Off
Choroba

Choroba Parkinsona

Choroba Parkinsona jest drugą najczęstszą chorobą neurodegeneracyjną we Francji, która stopniowo niszczy neurony dopaminergiczne w mózgu. W odniesieniu do tej choroby zaobserwowano związek z występowaniem zaburzenia mikrobioty jelitowej.

Mikrobiota jelit

Choroba Parkinsona dotyka 1% osób powyżej 65 roku życia mieszkających we Francji, co stanowi około 100 000 osób. W istocie czarnej w mózgu (obszar odpowiadający za kontrolę ruchu) następuje zmniejszenie ilości neuronów produkujących dopaminę. Wynikiem tego są postępujące objawy związane poruszaniem się: spowolnienie ruchów, sztywność mięśni oraz drżenie. Osoby cierpiące na chorobę Parkinsona borykają się też z problemami niezwiązanymi z układem ruchu, takimi jak: problemy ze snem, stany depresyjne i zaburzone funkcjonowanie układu pokarmowego (zaparcia, wzdęcia, bóle brzucha, nudności).

Wiek ma znaczenie

Podstawowym czynnikiem ryzyka jest oczywiście wiek. Udowodniono też, że znaczenie mają także predyspozycje genetyczne. Jednak żaden z tych czynników nie tłumaczy w sposób wyczerpujący mechanizmu powstawania choroby. Czynnik ryzyka stanowi także środowisko, a pestycydy mają udokumentowaną rolę w patogenezie choroby Parkinsona.

Komunikacja jelitowo-mózgowa

Mikrobiota jelitowa uczestniczy w komunikacji między jelitem a mózgiem. Niektórzy naukowcy są nawet zdania, że przewlekłe zakażenie jelitowe bakterią Helicobacter pylori może być powodem choroby Parkinsona. Nie ustalono jednak, czy to infekcja jest przyczyną choroby Parkinsona, czy przeciwnie, to choroba może sprzyjać pojawieniu się infekcji.
Dysbioza, oznaczająca brak równowagi w składzie mikrobioty, odgrywa ważną rolę u osób z chorobą Parkinsona. U tych pacjentów w porównaniu z osobami zdrowymi występuje mniej bakterii „przeciwzapalnych" i więcej tych „prozapalnych".

Kontrolowanie progresji choroby i dalsze badania

Obecnie leczenie koncentruje się na ograniczeniu objawów motorycznych choroby (drżenie, sztywność itp.) poprzez zastosowanie prekursorów dopaminy. Nie zapobiega to postępowi choroby, a trudności w leczeniu pojawiają się ponownie po 5 do 10 lat od rozpoczęcia terapii. Aktualnie głównym celem jest wczesne wykrycie i spowolnienie degeneracji neuronów. Manipulowanie mikrobiotą jest jedną z obecnie badanych metod.

Summary
Off
Sidebar
Off
Migrated content
Activé
Updated content
Désactivé
Old content type
pathologies
Hide image
Off
Choroba