Choroby wątroby

Mikrobiota jelit

Mikrobiota jelitowa jest silnie zaangażowana w rozwój niektórych chorób wątroby. Może ona wkrótce stać się głównym celem terapeutycznym.

Alkohol i otyłość, przyczyny chorób wątroby

Choroby wątroby (hepatopatie) mają różny stopień nasilenia, od łagodnego i odwracalnego stłuszczenia, do niealkoholowej choroby stłuszczeniowej wątroby (NASH), zapalenia wątroby, zwłóknienia, marskości i, w skrajnym przypadku, do raka wątrobowokomórkowego (raka wątroby) . Podczas, gdy lekkie schorzenia wątroby często przebiegają bezobjawowo, ich cięższe postacie mogą objawiać się żółtaczką, nudnościami i gorączką.

Nadużywanie alkoholu jest znaną przyczyną chorób wątroby spowodowanych dietą (alkoholowa choroba wątroby - ALD). Natomiast rola nadwagi i otyłości w pojawieniu się tej choroby nie została jeszcze dokładnie określona. Niealkoholowa stłuszczeniowa choroba wątroby (lub NAFLD) stała się główną przyczyną przewlekłych chorób wątroby w krajach uprzemysłowionych.

Dysbioza jelitowa, kluczowy czynnik w chorobach wątroby

Wydaje się, że powyższe czynniki ryzyka nie wystarczają, aby samodzielnie doprowadzić do powstania chorób wątroby. Znaczenie ma także zaburzenie mikrobioty jelitowej. Dowodem na to jest fakt, że u wszystkich pacjentów z chorobami wątroby, niezależnie od jej przyczyny, stwierdzono dysbiozę i zmianę przepuszczalności bariery jelitowej. Im poważniejsze uszkodzenie wątroby, tym większa dysbioza.

Probiotyki, prebiotyki i przeszczep mikrobioty kałowej, trzy obiecujące kierunki badań

Obecne leczenie chorób wątroby obejmuje zmiany stylu życia i diety (utratę nadmiernej masy ciała i zwiększoną aktywność fizyczna). Zalecenia te są niekiedy powiązane z mniej lub bardziej poważnymi sposobami leczenia (leki, przeszczep wątroby).

Obecnie rola mikrobioty w chorobach wątroby jest jasna. Dlatego też jej modyfikowanie za pomocą prebiotyków, probiotyków i przeszczepu flory kałowej stanowi obiecujący kierunek badań dotyczących zapobiegania i leczenia chorób wątroby.

Polecane przez naszą społeczność

"Dziękuję za informacje" - Komentarz przetłumaczony z Peggy Rhinelander (Od My health, my microbiota)

Summary
Off
Sidebar
Off
Migrated content
Activé
Updated content
Désactivé
Old content type
pathologies
Hide image
Off
Choroba

Zespół metaboliczy

Zespół metaboliczny stanowi zbiór zaburzeń metabolicznych związanych z otyłością, takich jak hipertriglicerydemia (podwyższony poziom trójglicerydów we krwi) i wysokie ciśnienie krwi, które zwiększają ryzyko cukrzycy i powikłań sercowo-naczyniowych.

Mikrobiota jelit

Zespół metaboliczny jako taki nie jest chorobą. Definiuje się go jako występowanie otyłości brzusznej (obwód talii> 94 cm dla mężczyzn, 80 cm dla kobiet), związanej z co najmniej dwoma z następujących schorzeń: nieprawidłowo podwyższony poziom insuliny, hipertriglicerydemia, wysokie ciśnienie krwi, hiperglikemia lub niski poziom cholesterolu HDL („dobrego cholesterolu").

Francja „oszczędzona"

Zespół metaboliczny dotyka od 14 do 21% Francuzów, jedną czwartą Amerykanów i prawie 46% Greków. Francja została wprawdzie nieco „oszczędzona" przez „epidemię" zespołu metabolicznego, ale może to szybko ulec zmianie.

Niezdrowy styl życia, głównym czynnikiem ryzyka

Poza pewnymi predyspozycjami genetycznymi, najważniejszym czynnikiem prowadzącym do powstania zespołu metabolicznego, jest niezdrowy styl życia. Niezdrowe jedzenie, w połączeniu z niewystarczającą aktywnością fizyczną, powoduje zaburzenia metaboliczne objawiające się przewlekłym stanem zapalnym, który sam z siebie jest przyczyną chorób metabolicznych. Powstaje błędne koło, w którym bierze udział zaburzona mikrobiota jelitowa czyli dysbioza.

Brak objawów

W odróżnieniu do otyłości zespół metaboliczny nie daje widocznych objawów. Natomiast kiedy się one pojawią, oznacza to, że zespół zamienił się w chorobę: cukrzycę typu 2, miażdżycę, chorobę sercowo-naczyniową itp.

Jedz lepiej, ruszaj się więcej

Na chwilę obecną nie ma skutecznej metody leczenia zespołu metabolicznego. Jedyną poradą medyczną, która równie dobrze sprawdza w profilaktyce co w terapii, jest zrównoważona dieta, z naciskiem na żywność o niskim indeksie glikemicznym oraz regularna i utrzymywana na stałym poziomie aktywność fizyczna. Jeśli działanie probiotyków i prebiotyków jako regulatora diety i masy ciała zostanie potwierdzone, będzie można rozważyć ich przyjmowanie w przypadku zespołu metabolicznego.

Summary
Off
Sidebar
Off
Migrated content
Activé
Updated content
Désactivé
Old content type
pathologies
Hide image
Off
Choroba

MICROREVEAL #2 : przyglądamy się mikrobiocie jelitowej

Wasz ulubiony program powraca w drugim odcinku poświęconym mikrobiocie jelitowej, najważniejszemu sprzymierzeńcowi w walce o nasze zdrowie. Poznaj ten fascynujący świat z Louise i Julie!

Mikrobiota jelit Co jeść, żeby mieć zrównoważoną mikrobiotę?

Wpływa na biegunkę, ale nie tylko!

Program MICROREVEAL ma na celu zwiększenie świadomości znaczenia mikrobiot w naszym codziennym życiu. Po zapoznaniu się z konsekwencjami zaburzenia równowagi mikrobioty pochwowej wpierwszym odcinkuprogramu, dziennikarka Louise Ekland zgłębi tajniki mikrobioty jelitowej. Znana wszystkim pod nazwą „flora jelitowa” mikrobiota ta składa się z ponad 100 000 miliardów mikroorganizmów (bakterii, drożdży, wirusów) i jest jedną z najbogatszych mikrobiot w naszym organizmie!

Un rôle dans la diarrhée, mais pas que !

W nowym odcinku naszego programu Julie zmaga się z biegunką. Aby dowiedzieć się więcej o tym zaburzeniu, Louise przeprowadziła wywiad z dr Alexisem Moscą. Mikrobiota jelitowa to prawdziwy ekosystem, który ewoluuje w ciągu naszego życia i zmienia się w zależności od wielu czynników zarówno zewnętrznych (odżywianie, przyjmowanie antybiotyków...), jak i wewnętrznych (pochodzenie geograficzne...). Skład mikrobioty jelitowej wiąże się z wieloma chorobami (biegunka jako następstwo terapii antybiotykowej, alergie itd.).

Czy wiesz, jak na co dzień dbać o mikrobiotę?

Obraz
Summary
Off
Sidebar
Off
Migrated content
Activé
Updated content
Désactivé
Old content type
article
Hide image
Off
Wiadomości

Pr. Philippe SEKSIK: Na drodze do innowacyjnego leczenia IBD

Profesor Philippe SEKSIK jest lekarzem i badaczem pracującym na oddziale gastroenterologii i żywienia Szpitala Saint-Antoine (AP-HP, Paryż) oraz współdyrektorem jednostki badawczej „Mikrobiota, jelita i stan zapalny” w centrum badawczym Saint Antoine (UMRS_U938).

Mikrobiota jelit Antybiotyki i ryzyko wystąpienia IBD: Jak jest u osób dorosłych?
Obraz
MICI paroles d'expert

NA DRODZE DO INNOWACYJNEGO LECZENIA NZJ

Wjaki sposób rozpoznaje się NZJ?

Ze względu na fakt, iż nie istnieje specyficzne badanie w kierunku NZJ, rozpoznanie oparte jest na szeregu badań, których wyniki lekarz musi ze sobą połączyć, aby potwierdzić występowanie stanu zapalnego i jego przewlekły charakter. W przypadku choroby Leśniowskiego- Crohna (ChLC) stan zapalny może objąć cały przewód pokarmowy, natomiast wrzodziejące zapalenie jelita grubego (WZJG) ogranicza się do odbytnicy i okrężnicy. Zwykle rozpoznanie stawia specjalista. Rozpoznanie jest stosunkowo proste, poparte badaniem endoskopowym i biopsją, a czasem również badaniem jelit metodą rezonansu magnetycznego. Warto przypomnieć, że NZJ rozwinie się w dowolnym momencie życia u jednego na 100 Europejczyków, przy czym mieszkańcy Północy są jeszcze bardziej narażeni. NZJ zazwyczaj rozpoznaje się u młodych pacjentów: średnio w wieku 28 lat w przypadku ChLC i około 35 dla WZJG, w przypadku którego drugi szczyt obserwuje się w okolicach 55 lat, kilka miesięcy po rzuceniu palenia. (Choć palenie papierosów zaostrza objawy ChLC, paradoksalnie ogranicza występowanie objawów WZJG).

"Mikrobiota jelitowa jest niewątpliwie obiecującym kierunkiem badań"

Jakiego rodzaju rozwiązania można zaproponować pacjentom?

Trudność w leczeniu ChLC i WZJG polega na dostosowaniu leczenia podstawowego, które zapobiega uszkodzeniom anatomicznym spowodo- wanym przez kolejne zaostrzenia, i konieczności odłożenia zabiegu chirurgicznego jak najdalej w przyszłość. Jeśli chodzi o leczenie zaostrzeń, ważne jest unikanie stosowania kortykosteroidów, które są odpowiedzialne za zbyt dużą liczbę działań niepożądanych, wysoką zachorowalność i śmiertelność. W obliczu braku wiarygodnego markera nasilenia klinicznego, osiągnięcie równowagi stanowi nie lada wyzwanie. Ponadto pacjentów cierpiących na NZJ z zajęciem jelita krętego należy ściśle monitorować w celu potwierdzenia braku dysplazji (a tym samym braku rozwijającego się nowotworu) i uniknięcia jakichkolwiek zakażeń (gruźlica, opryszczka) w przypadku przepisywania jednego albo kilku leków immunosupresyjnych (na przykład poprzez harmonogram podawania szczepionek i kontrolę serologiczną). Ponadto pacjentom trzeba towarzyszyć w ich codziennym życiu: studiach, podróżach, aktywności seksualnej, małżeństwie, dzieciach i diecie, gdyż u niektórych pacjentów (30 do 50%) NZJ może w znacznym stopniu ograniczać funkcjonowanie

Mikrobiota – główna ścieżka leczenia dziś i w przyszłości?

Prowadzi się bardzo wzmożone badania dotyczące NZJ, które obejmują poszukiwanie nowych cząsteczek, leczenie zaostrzeń i wdrażanie strategii leczenia. Mikrobiota jelitowa stanowi wśród nich niewątpliwie obiecującą ścieżkę dla badań – zaczynamy rozumieć, że mikrobiota jelitowa jest odpowiedzialna za wywoływanie i utrzymywanie stanu zapalnego w układzie pokarmowym. Mikrobiota i jej gospodarz komunikują się ze sobą na drodze wielu symbiotycznych działań związanych z koewolucją gatunków. Jednak z nieznanej przy- czyny te symbiotyczne związki czasem działają nieprawidłowo; dlatego też niezwykle potrzebne są badania ukierunkowane na poznanie mechanizmu działania aby możliwe było modulowanie mikrobioty i przywrócenie potencjalnie zaburzonych czynności poprzez podanie probiotyków, metabiotyków (metabolitów mikrobioty) czy zastosowanie przeszczepu mikrobioty (pragmatyczny sposób na zastąpienie niezrównoważonej mikrobioty inną, uznaną za zdrową).

Summary
Off
Sidebar
Off
Migrated content
Activé
Updated content
Désactivé
Old content type
pro_dossiers_article
Hide image
Off
Opinia eksperta Gastroenterologia

Stosowanie probiotyków

Leczenie z zastosowaniem szczepów żywych bakterii o korzystnym działaniu przez długi czas uważane było za najbezpieczniejszy i najbardziej trwały sposób leczenia NZJ. Choć niektóre z nich wydają się być skuteczne w leczeniu WZJG, badania dotyczące ich zastosowania w leczeniu ChLC nie przynoszą jednoznacznej odpowiedzi.

Mikrobiota jelit Antybiotyki i ryzyko wystąpienia IBD: Jak jest u osób dorosłych?

Scanning electron micrograph (SEM) of Bifidobacterium sp. Gram-positive anaerobic bacteria. 

Probiotyki to żywe organizmy, które-spożyte w odpowiedniej ilości- przynoszą korzyści zdrowotne. U podstaw korzystnego działania probiotyków w przypadku NZJ może leżeć kilka mechanizmów działania: wywoływanie zmian w składzie mikrobioty jelitowej a przez to zmniejszenie dysbiozy jelit; regulowanie aktywności metabolicznej mikrobioty jelitowej; eliminowanie procesów prozapalnych; oraz immunomodulacja12.

PRZECIWSTAWNE WYNIKI W ZALEZNOSCI OD CHOROBY

W przypadku WZJG skuteczność wywoływania remisji choroby przez probiotyki zawierające tylko i wyłącznie jeden szczep (szczep Nissle 1917 bakterii E. coli), a także sfermentowane mleko zawierające bakterie z rodzaju Bifidobacterium, porównano ze skutecznością standardowych metod leczenia przeciwzapalnego (mesalazyna)12. Badano także różne kombinacje szczepów bakterii, jednakże bez wpływu na remisje choroby, choć z jednym wyjątkiem: mieszanina ośmiu różnych szczepów15 wywołała znaczne zmniejszenie nasilenia objawów WZJG13,16 (krwawienie z odbytu i częstotliwość oddawania stolców), a badanie wykazało jej skuteczność w utrzymaniu remisji. Ta sama mieszanka zdaje się być skuteczna w przypadku pacjentów z zapaleniem zbiornika jelitowego: zapobiega zaostrzeniom stanu zapalnego w następstwie zabiegu proktokolektomii i utrzymuje remisje17,18. Jak dotąd nie wykazano jednak użyteczności probiotyków w przypadku ChLC. Wyniki uzyskane z rzadko przeprowadzanych badan są nieprzekonujące i niejednoznaczne; obejmuje to badania dotyczące szczepów, których skuteczność w leczeniu WZJG i zapalenia zbiornika jelitowego została udowodniona12,15.

DALSZE POSTĘPOWANIA

Heterogeniczność wyników badań nieklinicznych i klinicznych można przypisać – co najmniej częściowo – czynnikom związanym z gospodarzem (wiek, płeć, dieta, umiejscowienie choroby, nasilenie, występowanie NZJ w rodzinie) i zastosowanym preparatom probiotycznym (szczep, stężenie, sposób podawania, potencjał kolonizacyjny i wskaźnik przeżycia szczepu). Uważa się również, że inne czynniki, takie jak dawka i czas podawania probiotyków, odgrywają główną rolę w powodzeniu tej metody leczenia, charakteryzującej się minimalnym występowaniem zdarzeń niepożądanych, a nawet ich brakiem12

Higieniczne i dietetyczne zasady

  • Nadmierne spożycie kalorii lub makroelementów (tłuszcze nasycone? cukier rafinowany?) wydaje się zwiększać nasilenie stanu zapalnego w jelitach, natomiast kilka mikroelementów może je modulować: witaminy A, C, E i D, kwas foliowy, beta-karoten, pierwiastki śladowe (cynk, selen, mangan i żelazo).2
  • Ponieważ nie istnieją zalecenia dietetyczne specyficzne dla NZJ, pacjentom radzi się unikać pokarmów, które mogą spowodować pogorszenie objawów (produkty o wysokiej zawartości błonnika w czasie zaostrzenia, kofeina, alkohol, tłuste jedzenie w nadmiarze itp.).2
  • Specyficzna dieta węglowodanowa (specific carbohydrate diet, SCD), która ogranicza węglowodany złożone i eliminuje cukry proste, dieta uboga w FODMAP (ulegające fermentacji oligosacharydy, disacharydy, monosacharydy i poliole [Fermentable Oligosaccharides, Disaccharides Monosaccharides and Polyols]) oraz dieta śródziemnomorska wykazywały właściwości przeciwzapalne i w określonych okolicznościach mogą spowodować poprawę. Diety eliminacyjne są jednak kontrowersyjne ze względu na ryzyko spowodowania nierównowagi żywieniowej.2
  • Niepalenie papierosów.2
Summary
Off
Sidebar
Off
Migrated content
Activé
Updated content
Désactivé
Old content type
pro_dossiers_article
Hide image
Off
Szczegóły dotyczące dokumentacji Gastroenterologia

Przeszczep mikrobioty jelitowej: rózne rezultaty

Skoro mikrobiota jelit wydaje sie byc powiazana z NZJ, modulacja mikrobioty moze stanowic nowa sciezke opieki terapeutycznej. Sa dwie mozliwosci: przeszczep mikrobioty jelitowej albo stosowanie probiotyków.

Mikrobiota jelit Antybiotyki i ryzyko wystąpienia IBD: Jak jest u osób dorosłych?

Donor tests for faecal microbiota transplant. Researcher holding a petri dish culture from sample testing of a donor stool. 

Przeszczep mikrobioty jelitowej pozwala pacjentom otrzymac w przyblizeniu 1011 bakterii na gram stolca, ale wraz z nimi takze grzyby, wirusy i archeobakterie. Jego celem jest skorygowanie dysbiozy jelit. Zarówno liczba koniecznych do podjecia prób, jak i rezultaty róznia sie w zaleznosci od przypadku i zmian patologicznych, a sam protokól wymaga plynnego postepowania13.

Modulacja mikrobioty jelitowej stanowi potencjalna metode leczenia NZJ. W praktyce te strategie mozna zastosowac poprzez przeszczep mikrobioty jelitowej (fecal microbiota transplant, FMT). Kal pochodzi od jednego albo kilku zdrowych dawców i jest przeszczepiany do koncowego odcinka przewodu pokarmowego pacjenta poprzez sonde nosowo-zoladkowa podczas kolonoskopowego wlewu doodbytniczego, lub poprzez stosowane od niedawna podanie kapsulek doustnych. Protokól ten stosuje sie juz z powodzeniem w przypadku nawracajacych zakazen bakteriami z gatunku Clostridium difficile. Ale co z NZJ?

WRZODZIEJACE ZAPALENIE JELITA GRUBEGO

Choc parametry bezpieczenstwa w ra- mach pierwszych prób byly zadowalajace, a leczenie spowodowalo czesciowa albo calkowita remisje u niektórych pacjentów z wrzodziejacym zapaleniem jelita grubego (WZJG), kolejne próby byly bardziej kontrowersyjne14. Jakosc skladu kalu dawcy, liczba przeszczepów i wczesna opieka terapeutyczna moga wplywac na szanse powodzenia i stanowia wyjasnienie post-hoc dla heterogenicznosci uzyskiwanych rezultatów.

CHOROBA LESNIOWSKIEGO-CROHNA (ChLC)

W badaniach prowadzonych nad choroba Lesniowskiego-Crohna (ChLC), choc nielicznych, uzyskano pozytywne (remisja kliniczna i endoskopowa) badz neutralne wyniki.W jedynym badaniu, które nie wykazalo istotnego zlagodzenia objawów choroby, pacjenci zglaszali jednak poprawe w zakresie jakosci zycia14. Wciaz konieczne sa dodatkowe badania, aby potwierdzic skutecznosc kliniczna przeszczepu mikrobioty jelitowej w chorobie Lesniowskiego-Crohna.

WIELE NIEROZWIAZANYCH PROBLEMÓW

Niezaleznie od choroby, bez odpowiedzi pozostaje kilka pytan dotyczacych: wszczepienia FMT, które moze wymagac kilku przeszczepów mikrobioty jelitowej; jakosci przeszczepianej mikrobioty, która zwykle pozyskiwana jest od dawców zyjacych w krajach o wysokiej czestosci wystepowania NZJ; odtworzenia zmienionych czynnosci mikrobioty po przeszczepie (na przyklad, wytwarzania ochronnych krótkolancuchowych kwasów tluszczowych, takich jak maslan); i oczywiscie roli stanu zapalnego, czy to jako przyczyny, czy jako konsekwencji dysbiozy14.

Summary
Off
Sidebar
Off
Migrated content
Activé
Updated content
Désactivé
Old content type
pro_dossiers_article
Hide image
Off
Szczegóły dotyczące dokumentacji Gastroenterologia

Nacisk na role peptydów przeciwdrobnoustrojowych

Peptydy przeciwdrobnoustrojowe (antimicrobial peptides, AMP) to male, wielofunkcyjne peptydy wystepujace w królestwach roslin i zwierzat, chroniace gospodarza przed atakami ze strony drobnoustrojów chorobotwórczych. Wsród nich znajduja sie defensyny – nazwane tak ze wzgledu na ich dzialanie obronne wzgledem gospodarza

Mikrobiota jelit Antybiotyki i ryzyko wystąpienia IBD: Jak jest u osób dorosłych?

Antimicrobial peptides, illustration.

Defensyny odgrywaja glówna role w odpornosci wrodzonej. U ludzi zidentyfikowano dziesiec defensyn: szesc a-defensyn, wydzielanych glównie przez komórki Panetha, neutrofile i niektóre populacje makrofagów wystepujacych w jelicie cienkim; i cztery ß-defensyny wydzielane przez komórki nablonka5.

MECHANIZM DZIALANIA

Mechanizm dzialania peptydów przeciwdrobnoustrojowych jest zróznicowany8: niektóre penetruja blone komórkowa bakterii, powodujac wyplyw jonów i skladników odzywczych, utrate struktury a nawet lize (rozpad) bakterii; inne „wiaza sie” z bakteriami, ograniczajac ich przenikanie przez nablonek jelita, bez zabijania ich; innymi slowy, ograniczaja kolonizacje drobnoustrojów chorobotwórczych oraz zmieniaja sklad i zageszczenie spolecznosci bakterii w swietle jelita.

CHOROBA LESNIOWSKIEGO-CROHNA A SPADEK LICZBY DEFENSYN

Gdy ChLC atakuje jelito krete zwieksza sie wytwarzanie okreslonych a-defensyn, które obnizaja aktywnosc przeciwbakteryjna i sprzyjaja penetracji przez bakterie chorobotwórcze5. Wsród mozliwych wyjasnien wskazuje sie mutacje genu NOD2 bioracego udzial w rozpoznawaniu powierzchni bakterii i zapoczatkowywaniu wytwarzania defensyn oraz zaburzenie szlaków sygnalowych, których rozregulowanie wplywa na rozwój wielu nowotworów wystepujacych u ludzi. Niektórzy badacze sa przekonani, ze spadek stezenia a-defensyn nie jest przyczyna lecz konsekwencja stanu zapalnego4. W przypadku ChLC z zajeciem jelita kretego, zaburzone sa tylko stezenia ß-defensyn5: zwieksza sie wydzielanie ß-defensyny typu 2, a zmniejsza typu 1. Niektórzy naukowcy uwazaja, ze winna jest mniejsza u chorych pacjentów liczba kopii genu zlokalizowanego na chromosomie 8 (trzy zamiast czterech).

Summary
Off
Sidebar
Off
Migrated content
Activé
Updated content
Désactivé
Old content type
pro_dossiers_article
Hide image
Off
Szczegóły dotyczące dokumentacji Gastroenterologia

Rola nablonka jelitowego i wrodzonej odpowiedzi immunologicznej

Dysbioza obserwowana w przypadku NZJ moze byc powiazana ze zmianami nablonka jelitowego, który nie jest juz w stanie odgrywac roli bariery, a takze z rozregulowaniem miejscowej wrodzonej odpowiedzi immunologicznej, co sprzyja wystepowaniu stanu zapalnego. Wyjasnienia skupiaja na peptydach przeciwdrobnoustrojowych.

Mikrobiota jelit Antybiotyki i ryzyko wystąpienia IBD: Jak jest u osób dorosłych?
Rôle de l’épithélium intestinal image

Intestinal epithelium

Zmiany w barierze jelitowej obserwowane u pacjentów z NZJ moga stanowic wyjasnienie patofizjologii dysbiozy: zmianom ulega nie tylko ta bariera mechaniczna, ale równiez jej pierwsza linia obrony immunologicznej.

Poza wchlanianiem jonów, wody i innych skladników odzywczych, bariera jelitowa sluzy równiez jako oslona, która zapobiega przedostawaniu sie bakterii do swiatla jelita. Jednak jej przenikalnosc wzrasta w ostrych fazach choroby Lesniowskiego- Crohna, co sprzyja przemieszczaniu sie bakterii przez wydzieline oraz rozwojowi miejscowych stanów zapalnych5.

ROLA BARIERY JELITOWEJ

Ewentualne przyczyny: zmiana polaczen scislych kadheryn nablonka jelitowego (glikoprotein odgrywajacych role w przyleganiu do siebie komórek); zaangazowanie niektórych czynników transkrypcyjnych11 zwiazanych z regeneracja nablonka. Inne omawiane mechanizmy obejmuja warstwe wydzieliny jelitowej, której grubosc powstrzymuje bakterie patogenne, jednak ulega ona znaczacemu zmniejszeniu u pacjentów z NZJ. Zjawisko to mozna wyjasnic zmianami w zakresie komórek kubkowych wytwarzajacych wydzieline, których zaburzenia prowadza do wystapienia zapalenia jelita grubego w modelach mysich. U pacjentów z choroba Lesniowskiego-Crohna mozna je wyjasnic równiez uposledzeniem czynnosci komórek Panetha, znajdujacych sie na dnie krypt jelita cienkiego, które jak wiadomo biora udzial w homeostazie, oraz ochronna rola wydzieliny jelitowej zwiazana z wydzielaniem substancji przeciwdrobnoustrojowych5,11.

PIERWSZA LINIA OBRONY UKLADU ODPORNOSCIOWEGO

W pismiennictwie naukowym wspomina sie równiez o kilku mechanizmach obejmujacych wrodzona odpornosc, mianowicie o komórkach dendrytycznych, makrofagach, wrodzonych komórkach limfoidalnych i neutrofilach. Komórki te, uzupelniajace wczesniej opisany uklad, dzialaja jako pierwsza linia obrony ukladu odpornosciowego. W jelitach zdrowych uczestników makrofagi sa hiporeaktywne (wykazuja zmniejszona proliferacje i aktywnosc) i moga wytwarzac cytokiny przeciwzapalne11. U pacjentów z NZJ jest wrecz przeciwnie, zaburzenie równowagi populacji wrodzonych komórek odpornosciowych moze byc powiazane z kilkoma zjawiskami11: przenikaniem bakterii przez warstwe sluzu, która stala sie przepuszczalna z powodu spadku aktywnosci makrofagów i nieprawidlowej rekrutacji neutrofilów; stanem zapalnym wywolanym wytwarzaniem duzych ilosci cytokin prozapalnych (TNF- a i IL-6) przez okreslone makrofagi oraz rekrutacja zapalnych limfocytów T poprzez nagromadzenie komórek dendrytycznych, które wywoluja adaptacyjna odpowiedz immunologiczna.

Obraz
Zminy-w-zakresie-blony-sluzowej-jelita
Obraz
Czynniki-zaangazowane-w-NZJ
Summary
Off
Sidebar
Off
Migrated content
Activé
Updated content
Désactivé
Old content type
pro_dossiers_article
Hide image
Off
Szczegóły dotyczące dokumentacji Gastroenterologia

Związek pomiędzy dysbiozą grzybiczą i środowiskiem

Przeprowadzono znacznie mniej badan grzybiczej czesci mikrobioty jelitowej (czyli mykobioty) niz czesci bakteryjnej, jednak ona równiez moze miec wplyw na chorobe, poniewaz u pacjentów z NZJ obserwowano równiez dysbioze grzybicza. Wspominano o mozliwych wspólzaleznosciach pomiedzy bakteriami i grzybami.

Mikrobiota jelit Antybiotyki i ryzyko wystąpienia IBD: Jak jest u osób dorosłych?

Wyglada na to, ze u pacjentów z NZJ zmiany zachodza nie tylko w bakteryjnych i wirusowych skladnikach mikrobioty. Wydaje sie, ze dochodzi równiez do zaburzen mykobioty, tj. wszystkich grzybów wystepujacych w ekosystemie jelitowym.

ZABURZENIA MIKROBIOTY

W wyniku badania przeprowadzonego z udziałem 235 pacjentów z NZJ i 38 zdrowych osób z grupy kontrolnej zwrócono uwagę na występowanie dysbiozy grzybiczej u chorych pacjentów – zwiększenie stosunku liczebności Basidiomycetes do Ascomycetes, zmniejszenie odsetka Saccharomyces cerevisiae i wzrost odsetka Candida albicans9. Uważa się, że u pacjentów z chorobą Leśniowskiego-Crohna rozwój grzybów zachodzi kosztem bakterii, wywołując zmniejszenie ich różnorodności. Ponadto wydaje się, że również oddziaływania pomiędzy tymi dwoma królestwami (bakterii i grzybów) ulegają ograniczeniu w porównaniu z oddziaływaniami obserwowanymi u zdrowych uczestników, uwydatniając tym samym zmiany zachodzące pomiędzy królestwami charakterystyczne dla NZJ. Chociaż dane dotyczące części mikrobioty złożonej z grzybów są wciąż bardzo niekompletne, te wstępne wyniki sugerują, że mykobiota odgrywa rolę w patogenezie NZJ. Dysbioza ta, charakteryzująca się zmianami w zakresie bioróżnorodności i składu, kumuluje się z dysbiozą bakteryjną.

CZY PRZYCZYNĄ TEJ DYSBIOZY MOŻE BYĆ URBANIZACJA?

W międzyczasie niektóre zespoły badawcze skoncentrowały się na powiązaniu obserwowanym pomiędzy gwałtownym postępem urbanizacji i wzrostem częstości występowania chorób autoimmunologicznych, w tym NZJ7. Wysunięto kilka hipotez, w tym jedną dotyczącą mykobioty: zachodnia dieta, bogata w węglowodany, sprzyja rozwojowi grzybów rodzaju Candida w jelitach; wpływ zanieczyszczeń atmosferycznych na obszarach miejskich może powodować zmniejszenie bioróżnorodności grzybów; jakość powietrza w miastach, które zawiera mniej niektórych przetrwalników (Actinomyces, Botrytis…) niż powietrze na obszarach wiejskich. Wydaje się, że urbanizacja nie tylko wpływa na mykobiotę, ale może również być powiązana z dysbiozą innych społeczności drobnoustrojów (bakterii, wirusów, pasożytów...).

ROLA HELMINTÓW JELITOWYCH

  • Helminty to robaki pasożytnicze. Zalicza się do nich nicienie (obleńce) i płazińce (robaki płaskie).
  • Brak helmintów został powiązany z rozwojem NZJ, podczas gdy wydaje się, że ich obecność zapobiega rozwojowi NZJ.
  • Prawdopodobnie pełnią one rolę immunoregulacyjną w  mikrobiocie jelitowej (wykształcenie mechanizmów przeciwzapalnych, większe wydzielanie śluzu i płynu w świetle jelita...).
  • Spożycie jaj robaków z  gatunku Trichuris suis może powodować działanie ochronne przeciwko NZJ.7,10
Summary
Off
Sidebar
Off
Migrated content
Activé
Updated content
Désactivé
Old content type
pro_dossiers_article
Hide image
Off
Szczegóły dotyczące dokumentacji Gastroenterologia

Kazdy przypadek NZJ ma wlasny wirom

Mikrobiota jelit Antybiotyki i ryzyko wystąpienia IBD: Jak jest u osób dorosłych?

Oprócz bakterii mikrobiota jelitowa sklada sie równiez z wirusów. Chociaz badania ukierunkowane na wirusy wciaz sa rzadkoscia, wystepowanie albo brak niektórych rodzin wydaje sie byc swoistym markerem choroby Lesniowskiego-Crohna i WZJG.

Drugim skladnikiem mikrobioty, który moze miec zwiazek z NZJ jest wirom (wirusowa skladowa mikrobioty), skladajacy sie zarówno z wirusów zakazajacych eukarionty i bakteriofagów zakazajacych komórki bakteryjne, które najczesciej sa przedmiotem badan. U pacjentów z NZJ obserwowano dysbioze tego wiromu: utrata róznorodnosci w polaczeniu z wieksza zmiennoscia wirusów jelitowych u pacjentów z choroba Lesniowskiego-Crohna. W badaniu przeprowadzonym w Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii w 2015 r. stwierdzono równiez zwiekszenie liczby i róznorodnosci wiromu jelitowego u pacjentów z choroba Lesniowskiego- Crohna albo WZJG. 7

WPLYW BAKTERIOFAGÓW NA MIKROBIOTE BAKTERYJNA

Bakteriofagi sa dziesieciokrotnie liczniejsze niz bakterie i sa zaangazowane w dzialanie mikrobioty poprzez kontrolowanie liczby i róznorodnosci bakterii, co prowadzi do dzialania ochronnego albo szkodliwego: u pacjentów z choroba Lesniowskiego-Crohna rozwój bakteriofagów Caudovirales powiazany jest ze zmniejszeniem róznorodnosci bakterii i moze wplywac na dysbioze bakteryjna i zapalenie jelit8.

Obraz
A chaque MICI son virome

SYGNATURA WIROMU

Podczas gdy badania wiromu stanowia rzadkosc, badania ukierunkowane na wirusy eukariotyczne sa jeszcze rzadsze. W ramach jednego z nich porównano blone sluzowa jelita zdrowych osób z grupy kontrolnej z blona sluzowa je- lita nieleczonych mlodych pacjentów, u których wczesnie rozpoznano NZJ8, i zasugerowano, ze niektóre wirusy zakazajace eukarionty moga wplywac na poczatek zapalenia jelit i patogeneze NZJ, przy czym konkretna sygnatura zalezy od choroby: u pacjentów z WZJG wystepowalo wiecej wirusów z rodziny Hepadnaviridae niz u osób z grupy kontrolnej i pacjentów z choroba Lesniow- skiego-Crohna, a mniej wirusów z rodziny Polydnaviridae i Tymoviridae, u pacjentów z choroba Lesniowskiego- Crohna wystepowala wieksza liczba Hepeviridae (rodzina wirusów obejmujaca na przyklad HEV) i mniejsza liczba wirusów Virgaviridae w porównaniu do osobników z grupy kontrolnej. Nabycie wiromu o takich sygnaturach jest mozliwe na wczesnym etapie zycia (na przyklad poprzez diete), a w pózniejszym czasie moze zwiekszyc podatnosc gospodarza na NZJ8.

Summary
Off
Sidebar
Off
Migrated content
Activé
Updated content
Désactivé
Old content type
pro_dossiers_article
Hide image
Off
Szczegóły dotyczące dokumentacji Gastroenterologia