Badają mikrobiotę jelitową

Badają mikrobiotę pochwy

Aby dowiedzieć się więcej o kobietach prowadzących badania nad mikrobioą, odwiedź naszą stronę w języku angielskim.

Kobiety badające mikrobiotę

Kursy akredytowane przez naszych ekspertów

Odkrywcy mikrobioty: zwycięskie projekty krajowe Fundacji Biocodex Microbiota

Aby dowiedzieć się więcej o kobietach prowadzących badania nad mikrobioą, odwiedź naszą stronę w języku angielskim.

Polecane przez naszą społeczność

Schizofrenia dotyczy 1% populacji osób dorosłych, szczególnie młodych. Uważa się, że ta choroba psychiczna zwiększa skłonność do agresji, choć tak naprawdę nie wiadomo dlaczego. Niemniej jednak pojawia się kilka tropów, obejmujących mikrobiotę jelitową i możliwą translokację bakterii, gdy błona śluzowa jelita traci szczelność. Idąc za tą hipotezą, w niedawnym badaniu sprofilowano różnorodność i skład mikrobioty jelitowej, niektóre kałowe SCFAs (sidenote: Krótkołańcuchowe kwasy tłuszczowe Krótkołańcuchowe kwasy tłuszczowe są źródłem energii (paliwa) dla komórek organizmu, współdziałają z układem odpornościowym i biorą udział w komunikacji między jelitami a mózgiem. Silva YP, Bernardi A, Frozza RL. The Role of Short-Chain Fatty Acids From Gut Microbiota in Gut-Brain Communication. Front Endocrinol (Lausanne). 2020;11:25. ) (krótkołańcuchowe kwasy tłuszczowe) i neuroprzekaźniki 50 pacjentów ze schizofrenią, z których 25 miało zachowania agresywne. Cel: zrozumienie związku między stanem zapalnym, oksydacją, przepuszczalnością jelitową i mikrobiotą u pacjentów ze schizofrenią z agresywnym zachowaniem

Fenotyp zapalny...

Wyniki wskazują, że pacjenci ze schizofrenią o tendencjach agresywnych mieli istotnie podwyższony poziom biomarkerów utleniania kwasów nukleinowych i lipidów w surowicy w porównaniu z pacjentami ze schizofrenią nieagresywną. Te prooksydacyjne i prozapalne odpowiedzi były związane z nasileniem agresji, sugerując współwystępowanie systemowego zapalenia i oksydacji w rozwoju agresji w schizofrenii.

...w połączeniu z dysbiozą bakteryjną

U chorych na schizofrenię ze skłonnością do agresji stwierdzono również znacznie mniejszą różnorodność bakterii. Ta dysbioza jelitowa wydaje się więc być skorelowana z etiologią lub nasileniem agresywności u osób ze schizofrenią, bez możliwości wnioskowania o związku przyczynowym.
Ponadto w grupie pacjentów z tendencjami agresywnymi istotnie zwiększona była liczebność rodzaju Prevotella, natomiast Bacteroides, Faecalibacterium, Blautia, Bifidobacterium, Collinsella i Eubacterium coprostanoligenes były znacznie uszczuplone. Zmianom tym towarzyszyły znaczące redukcje niektórych metabolitów, choć autorzy nie mogą ustalić związku przyczynowego: Stwierdzono, że 6 kałowych SCFA (kwasy: octowy, propanowy, masłowy, izomasłowy, izowalerianowy i izoheksanowy) oraz 6 neuroprzekaźników (5-hydroksytryptofan, lewodopa, chlorowodorek noradrenaliny, chlorowodorek adrenaliny, kwas kynureninowy i histydyna) występowało istotnie rzadziej u pacjentów z zachowaniami agresywnymi.

Hipoteza do potwierdzenia

Rozpatrując te wyniki jako całość, autorzy stawiają hipotezę, że ogólnoustrojowy fenotyp prozapalny obserwowany wcześniej u schizofreników ze skłonnością do agresji wiąże się ze zmianami w mikrobiocie jelitowej i jej metabolitach, nadprzepuszczalnością ściany jelita umożliwiającą bakteriom jelitowym przedostawanie się do krążenia ogólnego poprzez wywoływanie stresu oksydacyjnego, co wiąże się z nasileniem agresywnego charakteru.  Zatem hiperzapalenie prowadziłoby, poprzez mikrobiotę jelitową, do hiperoksydacji i ostatecznie do agresywności. Hipoteza ta musi jeszcze zostać potwierdzona w badaniach na większą skalę.

Polecane przez naszą społeczność

Ten nowy format poświęcony jest zespołowi jelita drażliwego: 75% osób cierpiących na zespół jelita drażliwego nie jest diagnozowanych, podczas gdy choroba ta dotyczy 10% populacji. Jest to spowodowane brakiem wykrywalnych nieprawidłowości anatomicznych, które świadczyłyby o chorobie.

Pierwsze odcinki naszego serialu powstają dzięki wsparciu stowarzyszenia pacjentów cierpiących na zespół jelita drażliwego APSSII.

Jennifer jest 32-letnią menedżerką produktu w branży modowej. Zespół jelita drażliwego zdiagnozowano u niej, gdy miała 29 lat, po 21 latach odbywania konsultacji lekarskich, z których nic nie wynikało..

W wyniku ostrego zapalenia wyrostka robaczkowego u 25-letniego Mihaia wystąpił zespół jelita drażliwego. Mihai opowiada o tym, jak diagnoza wpłynęła na jego życie na co dzień, i o ograniczeniach, z którymi musi się liczyć.

50-letnia Aline od dziecka cierpi na zespół jelita drażliwego. Mimo trudności, z którymi musi się mierzyć na co dzień, nauczyła się żyć z chorobą i prowadzić jak najbardziej normalny tryb życia.

_{BMI 23.03}

Zgodnie z oficjalną naukową definicją żywność fermentowana to „żywność przygotowana w wyniku wzrostu mikroorganizmów i enzymatycznych przemian jej składników” ³. Najprościej rzecz ujmując, jest ona przetwarzana z udziałem mikroorganizmów, takich jak bakterie z rodzaju Lactobacillus (mówimy wówczas o żywności laktofermentowanej) oraz inne gatunki bakterii, grzybów strzępkowych lub drożdży^3. Żywność ta jest źródłem korzystnych mikroorganizmów, witamin, prebiotyków oraz związków bioaktywnych pochodzenia roślinnego, które zapewniają równowagę mikrobioty jelitowej i według różnych badań przynoszą korzyści trawienne i metaboliczne^3,4

^{Sources. (sidenote: https://www.frontiersin.org/articles/10.3389/fnut.2022.976020/full#B3 )}

Kiedy kiszonki powinny trafić na nasze talerze

Dlaczego więc nie włączyć fermentowanych pokarmów do naszej codziennej diety, aby poprawić naszą kondycję? Naukowcy postanowili ocenić możliwość spożywania przez 31 kobiet fermentowanych warzyw (kapusty i ogórków kiszonych) przez 6 tygodni oraz wpływ tej diety na skład mikrobioty jelitowej. Uczestników podzielono na trzy grupy: pierwsza spożywała 100 g fermentowanych warzyw dziennie, druga 100 g tych samych warzyw w solance (nie fermentowanych, ale zakonserwowanych przez zakwaszenie³) dziennie, a trzecią grupę kontrolną poproszono o kontynuowanie zwykłej diety. Na początku i na końcu badania pobrano próbki stolca w celu analizy mikrobioty jelitowej.

Więcej korzystnych bakterii w mikrobiocie jelitowej

Wyniki: mikrobiota jelitowa kobiet spożywających fermentowane warzywa była bogatsza w bakterie Faecalibacterium prausnitzii, które, jak wykazały badania, występują licznie u osób zdrowych i chronią przed stanem zapalnym, stresem oksydacyjnym i patogenami. Zawierała ona również mniej bakterii Ruminococcus torques, o których sądzi się, że sprzyjają stanom zapalnym i problemom metabolicznym. Ogólnie rzecz biorąc, mikrobiota tych kobiet cechowała się większą różnorodnością mikrobiologiczną, co jest korzystne dla jej równowagi.

Fermentowana kapusta dobra na trawienie!

Jeśli chodzi o trawienie, kobiety, które jadły fermentowane warzywa, miały więcej wzdęć niż kobiety, które nie jadły warzyw, czego można było się spodziewać zwłaszcza po kapuście, znanej z powodowania gazów. Kobiety te miały też jednak mniej biegunek niż osoby jedzące warzywa w solance – co wskazuje na to, że fermentacja warzyw poprawia konsystencję stolców – oraz miewały bóle brzucha rzadziej niż pozostałe dwie grupy. Jeśli chodzi zaś o przestrzeganie zaleceń, podczas gdy 70–90% kobiet w grupie spożywającej kiszonki trzymało się swojej diety, pod koniec 6. tygodnia kilka z nich zaczęło uważać ją za uciążliwą…

To badanie pilotażowe wskazuje, że spożywanie 100 g fermentowanych warzyw dziennie przez 6 tygodni jest wykonalne i korzystne dla mikrobioty jelitowej. Należy teraz przeprowadzić dalsze prace w celu ustalenia, czy fermentowane warzywa mogłyby skutecznie zwalczać dysbiozę. Autorzy sugerują, aby zaproponować uczestnikom szerszy wybór warzyw w celu zmniejszenia skutków ubocznych i znużenia dietą.

Trudno jest spać jak dziecko, kiedy zdmuchnęło się już 65 świeczek. W tym wieku jedna osoba na dwie cierpi na przewlekłą bezsenność (sidenote: Bezsenność Trudności z zasypianiem, utrzymaniem snu, wczesne budzenie się lub uczucie braku regeneracji. Nasilanie się bezsenności mierzy się częstością występowania i wpływem w ciągu dnia na codzienne czynności, funkcjonowanie społeczne i poznawcze. Bezsenność może być ostra, jeśli trwa krócej niż miesiąc, lub przewlekła, jeśli trwa dłużej niż 6 miesięcy.  Amatéis, C., Büla, C., Insomnies chez les personnes âgées : quelle approche ?, Rev Med Suisse, 2007/132 (Vol.-7), p. 2537–2541. ) , która pogłębia problemy poznawcze (sidenote: Funkcje poznawcze Wszystkie procesy psychiczne związane z wiedzą, które obejmują skupienie uwagi, uczenie się, inteligencję, wysławianie się, pamięć, percepcję, podejmowanie decyzji, rozwiązywanie problemów, rozumowanie itp. Cognition_National Cancer Institute ) związane z wiekiem. Ale spokojnie: naukowcy pracują nad rozszyfrowaniem mechanizmów leżących u podstaw choroby, które wciąż są słabo poznane. Jeden z zespołów badał mikrobiotę jelitową, którą od kilku lat uznaje się za zdolną do wpływania na funkcjonowanie mózgu¹.

_{Źródła (sidenote: https://www.revmed.ch/revue-medicale-suisse/2007/revue-medicale-suisse-132/insomnies-chez-les-personnes-agees-quelle-approche )}

W miarę upływu lat uzębienie, funkcje śliny, trawienie i tranzyt jelitowy ulegają zaburzeniu, co prowadzi do braku równowagi (dysbiozy): skład i różnorodność tej flory pełnej bakterii, grzybów, wirusów i innych małych mikroorganizmów (sidenote: Mikroorganizmy Organizmy żywe zbyt małe, aby zobaczyć je gołym okiem. Są to bakterie, wirusy, grzyby, archeony, pierwotniaki itp. Potocznie nazywa się je mikrobami. What is microbiology? Microbiology Society. ) zmienia się z biegiem lat do tego stopnia, że mikrobiota seniorów stopniowo zaczyna odbiegać od mikrobioty młodszych dorosłych.

Ewolucja mikrobioty jelitowej związana z bezsennością 

U starszych osób z bezsennością badacze obserwują, że lwią część mikrobioty zajmuje jedna grupa bakterii (Bacteroidetes), podczas gdy Firmicutes i Proteobacteria są obecne w mniejszym stopniu niż u zdrowych pacjentów. Przede wszystkim badacze udowadniają, że u osób starszych cierpiących na bezsenność sam sen i funkcje poznawcze odpowiadają za 7,5–7,9% zmienności składu mikrobioty jelitowej; jest to zatem znaczący wpływ, porównywalny z wpływem powodowanym przez leki, parametry krwi, tranzyt trawienny, dietę, stan zdrowia, wagę i wzrost, zgodnie z poprzednim badaniem²!

Bakterie typowe dla osób cierpiących na bezsenność

Innym odkryciem jest to, że starsze osoby cierpiące na bezsenność, które mają w swoich jelitach wysoki odsetek bakterii z rodzaju Lachnoclostridium, mają zdrowy sen i wyższą wydajność poznawczą. I odwrotnie – niższa sprawność poznawcza wiąże się z większą ilością bakterii Blautia.
Nie ma sensu wyciągać wniosków o przyczynie i skutku: na tym etapie jest to niemożliwe. Mikrobiota jelitowa mogłaby jednak pewnego dnia pomóc w diagnostyce osób starszych cierpiących na bezsenność i spadek zdolności poznawczych. A jeśli związek przyczynowo-skutkowy zostanie kiedyś udowodniony, może stać się nowym celem terapeutycznym w odniesieniu do starzenia się… i snu. Ale do tego czasu jeszcze wiele osób spędzi noc bezsennie…

Zapalenie cewki moczowej jest zakażeniem przenoszonym drogą płciową, wywoływanym głównie przez bakterie Neisseria gonorrhoeae, ale także przez Chlamydia trachomatis lub Mycoplasma genitalium, rzadziej przez wirusa, np. herpes simplex. Mimo to aż 50% niegonokokowych zapaleń cewki moczowej uważa się za idiopatyczne. W rzadkich przypadkach nie wywołują one zakażenia, a ich etiologia jest najczęściej nieokreślona, co stanowi wyzwanie diagnostyczne i terapeutyczne dla klinicystów. W tych przypadkach szeroko stosowana jest antybiotykoterapia probabilistyczna, jednak może prowadzić do nieadekwatnego lub nadmiernego leczenia w kontekście ryzyka antybiotykooporności. Ponadto ostatnie badania wskazują, że czynniki zakaźne odpowiedzialne za niegonokokowe zapalenie cewki moczowej różnią się między mężczyznami uprawiającymi seks z kobietami i mężczyznami uprawiającymi seks z mężczyznami.

Badanie mikrobioty układu moczowego i cewki moczowej w odniesieniu do orientacji seksualnej

Australijscy badacze chcieli ustalić, jakie czynniki zakaźne, oprócz tych już znanych, mogą przyczyniać się do niegonokokowego zapalenia cewki moczowej u mężczyzn, uwzględniając praktyki seksualne i płeć drugiej osoby. W tym celu przeprowadzili studium przypadku obejmujące 199 mężczyzn, z których 96 miało objawy idiopatycznego zapalenia cewki moczowej, a 103, którzy nie mieli objawów, służyło jako grupa kontrolna. Przy medianie wieku 31 lat, 73 badanych miało związek z mężczyzną w miesiącu poprzedzającym włączenie do badania, pozostali zostali sklasyfikowani jako utrzymujący relacje seksualne z kobietami. W przypadku wszystkich tych mężczyzn badacze dysponowali próbkami mikrobioty układu moczowego i cewki moczowej, które mogły zostać wykorzystane do analizy sekwencyjnej.

Nie tak „idiopatyczne” zapalenie cewki moczowej: ku bardziej ukierunkowanym metodom leczenia 

Wyniki badania wykazały, że bakterie Haemophilus influenzae, które naturalnie kolonizują mikrobiotę nosogardzieli, były bardziej obecne u mężczyzn z idiopatycznym zapaleniem cewki moczowej utrzymujących kontakty seksualne z mężczyznami. Ponadto bakterie H. influenzae były mocno związane z takimi cechami klinicznymi jak pieczenie cewki moczowej, dysuria i ropna wydzielina. Zdaniem badaczy seks oralny bez prezerwatywy może być głównym sposobem zakażenia tą bakterią. U mężczyzn utrzymujących kontakty seksualne z kobietami stwierdzono zwiększoną ilość bakterii z rodzaju Corynebacterium, co zaskoczyło naukowców, ponieważ jest on uważany za komensalny w męskiej mikrobiocie narządów płciowych. Jak twierdzą naukowcy, konkretne gatunki Corynebacterium mogą stać się patogenne, gdy obciążenie organizmu tymi bakteriami jest wysokie. Ureaplasma, Staphylococcus haemolyticus, Streptococcus pyogenes, Escherichia oraz Streptococcus pneumoniae  były również bardziej obecne w mikrobiocie układu moczowego i cewki moczowej u osób z objawami, a zatem bakterie te mogą sprzyjać zapaleniu cewki moczowej. 

Odkryto zatem możliwe infekcyjne przyczyny niegonokokowego zapalenia cewki moczowej, wcześniej opisywane jako idiopatyczne, a różniące się w zależności od orientacji seksualnej. Jeśli wyniki te zostaną potwierdzone przez inne badania, lekarze będą mogli zaproponować swoim pacjentom bardziej ukierunkowane leczenie.

Töltse le a broszura itt:

Jakie badania są potrzebne?

Zatwierdzony przez

Wiedzieć więcej

Polecane przez naszą społeczność

Czym dokładnie jest mikrobiota pochwowa i na czym polega jej rola?

Prof. Ina Schuppe Koistinen: Mikrobiota pochwy to złożony ekosystem żyjących w pochwie mikroorganizmów (sidenote: Drobnoustrojami Organizmy żywe zbyt małe, aby być widoczne gołym okiem. Obejmują bakterie, wirusy, grzyby, archeony, pierwotniaki itp. Często określa się je jako „drobnoustroje”, „mikroorganizmy” lub „mikroby”. Zródło: What is microbiology? Microbiology Society. 
  ) – bakterii, wirusów i grzybów – które wyewoluowały w taki sposób, aby pomóc w ochronie kobiecego układu rozrodczego.

Inaczej niż w jelitach, zdrowa mikrobiota pochwowa jest słabo zróżnicowana i zdominowana przez gatunek Lactobacillus. Bakterie Lactobacillus chronią pochwę przed nadmiernym namnażaniem innych organizmów poprzez utrzymywanie niskiego pH pochwy dzięki wytwarzaniu kwasu mlekowego oraz substancji antymikrobowych, takich jak H₂O₂ i bakteriocyny. Konkurują one również o substancje odżywcze, przywierają ściśle do błony śluzowej i modulują miejscowy układ odpornościowy.

Jak zmienia się mikrobiota pochwowa w ciągu cyklu menstruacyjnego?

I. S.-K.: Wiemy, że zdrowa mikrobiota pochwowa jest odporna na zmiany takie jak menstruacja, aktywność seksualna i wahania poziomu hormonów. Podczas miesiączki u większości – ale nie wszystkich – kobiet mikrobiota pochwowa jest stosunkowo stabilna. Krew menstruacyjna podwyższa pH i dostarcza substancji odżywczych bakteriom pochwowym, takim jak Gardnerella czy Prevotella, które mają związek z brakiem równowagi mikrobioty pochwowej (który nazywamy dysbiozą (sidenote: Dysbioza Dysbioza nie jest zjawiskiem jednorodnym; przybiera różne formy zależne od stanu zdrowia danej osoby. Zazwyczaj definiuje się ją jako zaburzenie składu i funkcjonowania mikrobioty spowodowane przez zestaw czynników środowiskowych i osobniczych zakłócających ekosystem mikroorganizmów. Levy M, Kolodziejczyk AA, Thaiss CA, et al. Dysbiosis and the immune system. Nat Rev Immunol. 2017;17(4):219-232. ) ).

Dlatego podczas krwawienia mikrobiota pochwowa jest bardziej zróżnicowana niż zwykle¹, ale zazwyczaj wraca do równowagi, gdy menstruacja się skończy (nazywamy to „odpornością”).

Czy higieniczne środki ochrony wpływają na mikrobiotę pochwową?

I. S.-K.: Niewiele jest danych naukowych dotyczących związku między menstruacją, metodą ochrony higienicznej i mikrobiotą pochwową. Na razie nie wiemy, czy środki ochrony higienicznej wpływają na jej skład. Jest to bardzo istotna kwestia, ponieważ połowa kobiet (około 26% populacji świata²) jest w wieku rozrodczym, w związku z czym ten problem ich dotyczy, ale jeszcze żadne badanie na dużej kohorcie nie porównało różnych rodzajów ochrony: tamponów, podpasek, kubeczków i majtek menstruacyjnych. W prowadzonym obecnie w Szwecji badaniu badamy wpływ ochrony higienicznej na mikrobiotę pochwową 2000 kobiet. Nie mogę się doczekać wyników.

Czy istnieje związek między bolesną miesiączką a mikrobiotą?

I. S.-K.: Niestety, również w tym przypadku jest bardzo mało badań. W badaniu przeprowadzonym w Szwecji³ 50% dorastających dziewcząt zgłaszało ból podczas miesiączki, a prawie 40% – silny ból. Badania wykazały, że u kobiet dotkniętych bolesnymi miesiączkami występuje wysoki poziom prostaglandyn – hormonów powodujących bolesne skurcze brzucha. Na razie nie wiadomo, czy mikrobiota ma w tym udział.

Musimy rozszerzyć badania, ponieważ dziewczętom zawsze mówiono, że ból podczas miesiączki jest normalny. Ale nie jest! Musimy zbadać czynniki związane z bólem menstruacyjnym, żeby ulżyć kobietom i poprawić diagnostykę endometriozy. Jak pisze „Forbes”, w branży farmaceutycznej tylko 4% środków B+R przeznacza się na ten specyficznie kobiecy problem zdrowotny, co nie napawa optymizmem. Jestem przekonana, że musimy podnosić poziom wiedzy na ten temat. To moja misja!

Czy podczas cyklu menstruacyjnego występuje ryzyko silniejszych infekcji pochwy? Czy ma związek z mikrobiotą? 

I. S.-K.: Ryzyko infekcji pochwy (kandydozy lub bakteryjnego zapalenia pochwy) rośnie podczas miesiączki, co ma związek z mikrobiotą pochwy. Jak już mówiłam, krew menstruacyjna tworzy środowisko sprzyjające rozwojowi bakterii chorobotwórczych, co prowadzi do dysbiozy (sidenote: Dysbioza Dysbioza nie jest zjawiskiem jednorodnym; przybiera różne formy zależne od stanu zdrowia danej osoby. Zazwyczaj definiuje się ją jako zaburzenie składu i funkcjonowania mikrobioty spowodowane przez zestaw czynników środowiskowych i osobniczych zakłócających ekosystem mikroorganizmów. Levy M, Kolodziejczyk AA, Thaiss CA, et al. Dysbiosis and the immune system. Nat Rev Immunol. 2017;17(4):219-232. ) .

Zgodnie z danymi organizacji Water Aid (sidenote: Źródła ) 72 mln kobiet na świecie musi radzić sobie z miesiączką bez dostępu do porządnej toalety. Ponadto kobiety nie zawsze stać na środki ochrony higienicznej, przez co są bardziej narażone na infekcje. Aby poprawić sytuację, potrzeba zarówno edukacji, jak i środków.

Seks podczas miesiączki – czy wpływa na mikrobiotę pochwową i ryzyko wystąpienia infekcji?

I. S.-K.: Seks podczas miesiączki jest jak najbardziej w porządku. Ponieważ jednak mikrobiota pochwowa jest wtedy bardziej narażona na dysbiozę, zaleca się stosowanie prezerwatyw. Wszystkie praktyki seksualne związane z wymianą płynów ustrojowych mogą zaostrzyć dysbiozę pochwy. Dysbiotyczna mikrobiota pochwowa zwiększa zagrożenie przenoszonymi droga płciową infekcjami powodowanymi przez bakterie, takie jak chlamydia i dwoinka rzeżączki, i wirusy, takie jak papillomawirus ludzki (HPV) czy HIV^4-6.

Jak można zadbać o mikrobiotę pochwową podczas miesiączki?  

I. S.-K.: Przede wszystkim radzę wszystkim kobietom, żeby wybierały produkt, z którym dobrze się czują. Pomoże on dobrze poradzić sobie z miesiączką, zapewni komfort i poczucie bezpieczeństwa. Ważne jest, żeby wybrać produkt odpowiedni do intensywności krwawienia.

Następnie trzeba przestrzegać bardzo prostych zasad: tampon lub kubeczek menstruacyjny (który trzeba wysterylizować przed założeniem) należy zmieniać co 4–6 godzin, żeby ograniczyć ryzyko wystąpienia zespołu wstrząsu toksycznego (sidenote: Zespół wstrząsu toksycznego Jest to rzadka, ale groźna dla życia przypadłość powodowana przez związane z używaniem tamponów lub kubeczków bakterie przedostające się do organizmu i wyzwalające szkodliwe toksyny. Źródła. ) ⁷, przed założeniem środka ochrony myć ręce i unikać tamponów oraz podpasek pachnących lub nasączonych innymi chemikaliami. Pochwa oczyszcza się sama, usuwając swoją wydzielinę. Nie ma potrzeby stosowania irygacji. Srom należy myć letnią wodą, płynem myjącym bez mydła lub olejkami bez substancji zapachowych. Nie należy używać produktów antymikrobowych, które mogą zaburzyć mikrobiotę. Uprawiaj bezpieczny seks i dobrze traktuj swój srom oraz pochwę, nie przesadzaj z mydłem i zapachami to najlepsza rada, którą mogę dać!

Poznaj wywiad z prof. Iną Schuppe Koistinen:

BMI 22.55

Polecane przez naszą społeczność 

Nie przegap innych odcinków

Plastikowe tacki do jedzenia na wynos uwalniają mikroplastiki i nanoplastiki, które, jak się uważa, mają znaczący wpływ na mikrobiotę jamy ustnej i jelit konsumentów.

Negatywne skutki dla ludzi pozostają niezbadane

W 2020 roku badanie wykazało, że plastikowe pojemniki na żywność (polipropylen PP, polistyren PS, polietylen PE i politereftalan etylenu PET) zawierają mikro- i nanoplastiki. Chociaż szkodliwy wpływ tych cząstek na mikrobiotę został wykazany u zwierząt (ryb, krewetek i myszy), to jak dotąd jest on w niewielkim stopniu badany u ludzi.

Badacze przeanalizowali i porównali mikrobiotę jelit i jamy ustnej grupy 390 chińskich studentów w wieku od 18 do 30 lat, którzy często (co najmniej 3 razy w tygodniu), sporadycznie (raz w tygodniu lub rzadziej) lub nigdy nie spożywali jedzenia na wynos, podawanego na plastikowych tackach. 

Równolegle badacze utworzyli 4 grupy myszy, którym podawali przez 5 tygodni albo roztwór mikroplastiku w stężeniu 5 mg/ml (20 myszy), albo roztwór nanoplastiku w stężeniu 5 mg/ml (20 myszy), albo roztwór tego samego nanoplastiku, ale w stężeniu 2 mg/ml (20 myszy), i wreszcie grupę kontrolną złożoną z 15 myszy. 

Zakłócenie równowagi mikrobiologicznej

Wyniki wskazują, że konsumenci jedzenia na wynos częściej cierpią na zaburzenia jelitowe i kaszel niż osoby, które nigdy nie spożywają jedzenia na wynos. Istnieją również dowody na dysbiozę mikrobioty jelitowej i jamy ustnej z charakterystycznymi sygnaturami bakteryjnymi. Podczas gdy mikrobiota jelitowa okazjonalnych użytkowników była silnie związana z obecnością bakterii Faecalibacterium, mikrobiota ciężkich użytkowników była związana z Collinsella. Jeśli chodzi o jamę ustną, bakterie Thiobacillus były najsilniej związane z mikrobiotą osób spożywających duże ilości alkoholu. 

Znaczące oddziaływanie nawet przy mniejszych cząstkach i niskich dawkach

Badanie na myszach wykazało, że wszystkie zwierzęta karmione cząstkami plastiku wykazały dysbiozę jelitową w porównaniu z grupą kontrolną. Spożycie cząstek o różnej wielkości (mikro- vs. nanocząstki) i zmniejszonej ilości (5 mg/ml vs. 2 mg/ml) prowadzi do tego samego efektu.

Ponadto nawrót kaszlu w grupie osób spożywających jedzenie na wynos może oznaczać, zdaniem naukowców, że mikro- i nanoplastiki są w stanie migrować z jelit do płuc, gromadzić się w mikrobiocie dróg oddechowych i prowadzić do dysbiozy, która powoduje kaszel. Oczekując na potwierdzenie tych wyników, możemy przytoczyć kolejny argument za korzystaniem ze szklanych pojemników podczas przerw obiadowych.